ಹಂಸಗಾನ

ಜಾಯಮಾನ...

2011-11-26T19:59:00.001-08:00

ಮೊನ್ನೆ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಏನೋ ಆನ್ಲೈನ್ ಅಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪೇಪರ್ ಒದ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಒಂದು ವಿಷಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ನೃಪತುಂಗ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರಾದ ಎಂ.ಎಂ ಕಲಬುರ್ಗಿ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳು. ಅದನ್ನ ಓದಿದ ನಂತರ ಅಯ್ಯೋ ಕನ್ನಡದ "ಸಂಶೋಧಕ"ರಿಗೆ ಎಂತಾ ಗತಿ ಬಂತಲ್ಲಾ ಎನಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ. ಅವರೇ ಹೇಳುವಂತೆ

ಶಾಲೆಗಳು ಮುಚ್ಚಲು ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಕಾರಣ. ಸ್ನಾತಕ, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಗಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬರುವ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹಾಗೂ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ಬರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪಗಾರ ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಸೋಮಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ, ವಿಫುಲ ಅನುದಾನದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇದು ನಿಮ್ಮಂತಹ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರಿಗೆ ತರವೆನ್ನಿಸುವ ಮಾತೇ ?? ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ ಸ್ನಾತಕ, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರೌಢ ಶಾಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪಡುವ ಪಾಡು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ ? ಮೊದಲೇ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳು ಎಂದರೆ ಹಿಂದು ಮುಂದು ನೋಡುವ ಜನರಿರುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಂತವರ ಮಾತು ಜನರ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ ?
ಇಂದು ಸರಕಾರೀ ಹಿರಿಯ ಹಾಗೂ ಕಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಕೂಲಿಗಳಂತೆ ನೋಡಲು ಶುರುಮಾಡಿರುವುದೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರದಸಂಗತಿ. ಮೊದಲು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೈದು ಮುದ್ದಿನ ಎರಡು ಏಟು ನೀಡಿ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಈಗ ಗಡಿಯಾರದಂತೆ ಒಂದೇ ಕಲಿಸುವ ಶೈಲಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅ ಆ ಇ ಈ ಎಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಾಗುಣಿತ ಮತ್ತೆ ಅಕ್ಷರ ಮಾಲೆ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಈಗ ರ ಗ ಸ ದ ಅ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಡುವಂತಾಗಿದೆ. ಸಿರಿಗನ್ನಡ ಅಕ್ಷರ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕೊಳಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ ? ಅಥವಾ ಅವರು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ತರಗತಿಗಳ ಶಿಕ್ಷಕರು ಎಂಬ ವ್ಯಾಜ್ಯವೇ ?

ಮೊದಲು ಮಕ್ಕಳು ಒಂದು, ಎರಡನೇ ತರಗತಿ ಮುಗಿಸುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ೧ - ೧೦೦, ೫ ರ ತನಕದ ಮಗ್ಗಿ ಕಲಿತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ದಶಮಾಂಶ ಪದ್ಧತಿಯ ಕೂಡಿಕೆ, ವ್ಯವಕಲನ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯ ಮಕ್ಕಳಿಕೆ ಸರಕಾರದ ಆದೇಶದ ಪ್ರಕಾರ ೧ - ೧೯ ರ ತನಕ ಮಾತ್ರ ಕಲಿಸಬೇಕಂತೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ದಶಮಾಂಶ ಪದ್ಧತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಕ್ಷರ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ೧ - ೧೯ ತನಕ ಮಾತ್ರ ಸಂಖ್ಯಾಪದ್ಧತಿ ತಿಳಿದಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ೧೫ + ೧೬ = ೩೧ ಎಂಬುದು ಹೇಲೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು? ಇದೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನೀವು "ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ಬರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು" ಎಂದು ಜರಿಯುತ್ತೀರಿ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮೊಳಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕಾದ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿರುವ ಸರಕಾರದ ಪದ್ಧತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಗಾಂಧಾರಿಯ ಧೋರಣೆ ಏತಕ್ಕೆ ?

ಮೊದಲು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುಬಿದ್ದು ನಲಿ-ಕಲಿ ಪದ್ಧತಿ ಅನುಕರಿಸಲು ಹೋಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಬದಲು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಸಮಯ ಅವರಿಗೆ ನೃತ್ಯ ಪದ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಕಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಯೋ ಕೂತು ಒಂದೊಂದೇ ಹೊಸ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯ ರೋಪಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾರಲ್ಲ ಅವರನ್ನು ಜರೆಯಬೇಕು. ನಲಿ-ಕಲಿ ಎಂಬ ಹೊಸ ಪದ್ಧತಿ ನೋಡಲು, ಕೇಳಲು ಹಿತವನಿಸುವುದಷ್ಟೇ. ಇದು ಮಕ್ಕಳ ಎಳವೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಚೂಟುವ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನದಂತಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗು ಭೌದ್ಧಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕುಂಟಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ.

ನಾನೂ ಸರಕಾರೀ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ೧೦ನೇ ತರಗತಿಯ ತನಕ ಓದಿದವನು. ನನಗೂ ಶಿಕ್ಷಕರಿದ್ದರು. ಕೆಲವರಂತೂ ನಾನು ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತಹ ಚಾಪನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಶಿಕ್ಷಕವೃಂದಕ್ಕೆ ನೀವು ಹಳಿಯುವುದನ್ನು ನಾನು ಇಷ್ಟ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿಲ್ಲದಿರ ಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾನು ಬಹಳ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಕೆಲವರೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಒಡನಾಡಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ತಾಯಿಯೂ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರೇ. ನೀವು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಭ್ರಷ್ಟರು ಎಂದು ಹಳಿಯುವುದು ನಿಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಹಾಗೂ ನಿಮಗಿರುವ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗೆ ತರವಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ದೈವ ಸಮಾನರು ಎಂದಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಶ್ಃಅಕ ವೃಂದದಲ್ಲೂ ಬೇಕಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೆ ನಿಮ್ಮ ಜರಿಕೆಗೆ ಸರಿ ಬರುವವರು. ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಾಮುಹಿಕವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಕರೆಲ್ಲ ಸೋಮಾರಿಗಳು, ಭ್ರಷ್ಟರು ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಕಿರಿಯ ಪ್ರಾಧಮಿಕ ತರಗತಿಗಳ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸರಕಾರದ ತಪ್ಪಿನಿಂದ, ಅಸಡ್ಡೆಯಿಂದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳು ಸಂಬಳವೇ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ೨ ತಿಂಗಳಿ ಒಂದು ಬಾರಿ ೨ ತಿಂಗಳ ಸಂಬಳ ಸಿಕ್ಕ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ, ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ, ವೃತ್ತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು ದಿನಾ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಎಷ್ಟು ಶಿಕ್ಷಕರಿಲ್ಲ. ಅಂತಹವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಹಕ್ಕಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ? ನೀವೂ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದು ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಮಗೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದರೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅದರ ಕಷ್ಟ. ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅಷ್ಟೆ. ಅವರನು ೧೦ನೇ ತರಗತಿಯ ತನಕ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅನುತ್ತೀರ್ಣ ಗೊಳಿಸುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾನೂನು, ಹಾಗೆ ಬದಲಾದ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪದ್ಧತಿ ಇವೆಲ್ಲ ಇಂದಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣ, ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೂ ಒಂದೇ ಎಂಬುದು ತಪ್ಪು ಅಲ್ಲವೇ?

ಇಂದಿಗೂ ಕರ್ತವ್ಯ, ವೃತ್ತಿಗೆ ಬೆಲೆ ನೀಡಿ ನಿಶ್ಕಲ್ಮಷವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಜನೆ ಮಾಡುವ ಶಿಕ್ಷಕರಿದ್ದಾರೆ, ಗುರುಗಳಿಗೆ ದೇವರ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿ ಕಲಿತು ಬಾಳು ಬೆಳಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾದರೂ ನೀವು ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಮುನ್ನ ೪ ಸಲ ಹಿಂದು ಮುಂದು ಯೋಚಿಸಿ. ಸುಮ್ಮನೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಹಳಿಯುದು ಸಮಂಜಸವಲ್ಲ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಘನತೆಗೆ ತರವಲ್ಲ ಕೂಡ. ನಿಮಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯ, ಆದರೆ ಎಂತಹ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಗೌರವಕ್ಕೆ ನೀವೆ ಕುಂದುಂಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಂತಿದೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದಾದರೂ ಜನರನ್ನು ಜರೆಯುವಾಗ, ಹಳಿಯುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಿ. ಒಬ್ಬರೋ ಇಬ್ಬರೋ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಜರೆಯ ಬೇಡಿ.

If only I could send this mail to “TO WHOMSOEVER IT MAY CONCERN”

2011-09-17T23:50:00.001-07:00

Any morning could not have been a better one for me. The fact that I am writing this resignation letter to you has brought up a Smile on my face for the first time in the period of last 1 year and 2 months. I am glad to be doing this ( I am pretty sure you are imagining that Grin on my face wishing you could wipe it off right away. Well better luck next time).

My tenure in your company for the period of 1 year and 2 months have been excruciatingly painful and annoying. Things couldn’t have gone any worse for me in life. I started my career hoping that I will learn new things each day and work with something that will keep me interested till my last working day in your company, however the things have had taken a drastic face off.

The first day in your company just gave me a clear idea of how bad the things are and how can you turn them into worse. And goddamn with the interview procedures you have followed before you took me into the project. Common guys set some standards into your life and see how beautiful the things can be.

Now coming to the point of working experience I have had in the past 1 year and 2 months. Oh my god.. !! You have gotta be kidding me. Those mistakes in the codes were LEGENDARY way to describe stupidity. How can you even approve such an awful way of coding ?

I haven’t been here long enough to talk more about the organization, however I can tell one thing for sure. If there is one other thing in this company that sucks bigger than work is the RMG/HR Group. They are the dumbest and PIA as they come.

I haven’t made a lot of friends around here in this period. You all might have thought I am too reserved kind of a person, well seems like you are right. I think i didn’t find your “Orange is a very good way to loose weight” talk or “Hey, its XYZ ‘s birthday tomorrow and we need to decorate his/her cubicle before he/she comes into the office the next morning “. Guys, you are too old to be celebrating your own birthdays. Its time for you to celebrate birthdays of your son or daughter instead.

And for the few of the friends I have made( I knew most of you before I joined here), you guys are the only ones who have kept me a little sane till now. If it wasn’t for you guys, I would be in a mental institution somewhere.

As i bid adieu from here to peruse my interest of continuing my higher education, I am sure thing will be a lot better and much more fun around there than what it was here. Please don’t contact me with any of your messages of Pings in the Facebook and I am sure the next thing you know is that you will be blocked. Lets at-least keep it Social.

If there is a next time which i hope is not, and if we meet, please try to be social and give me a smile if you can else please do ignore me as if you haven’t seen me. But please don’t try to strike up a convo with the small talks.

Its been a pleasure writing this letter keying in every thing that was in my mind which I have always wanted to tell you.

— Never yours,

Bits....

2011-01-26T07:40:00.001-08:00

I always hated the sound of you walking away from me. It just reminded me of how empty my life would be without those little love notes you used to give me every time you meet me, lots of missed calls from you by the time i come out of meeting, that call just to say HI every time you think of me, those sweet seductive messages.
...........
"Oh you couldn't just let me go. Could you ???"
As she walked away from me saying those words, the dreams of promises we made broke down into pieces.
=============================================================================================

I had always thought that love is true only in fairy tales, but that was until i met you. The moment i saw you, there was no trace of doubt that you are the sunshine i was looking forward to see one day. You were the most beautiful girl ever to grace the god's made green earth with those thick curly black hair where i could lose myself, those big blue eyes that would make you swim and a smile that would directly reach out to the heart.
..........
"All I wanted was a White knight with a good Heart"
"I will be the clown when you are sad, and i will be around when you are scared."

ಅಗ್ನಿ ನಕ್ಷತ್ರ ೨ : ರಹಸ್ಯ

2010-03-26T09:00:00.000-07:00

ಗುರು ವೀರಭದ್ರನ ಸ್ಮೃತಿಪಟಲದಿಂದ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ಕನಸು ಇನ್ನೂ ಮರೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ಘೋರವಾಗಿತ್ತು ಆ ಕನಸು. ಗುರು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಮರಣವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದ. ಆ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದನಾದರೂ ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡಿದ ನೆನಪು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ತಡಮಾಡಬಾರದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಹುಡುಕಿ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಗತಿ ಕಾಣಿಸಬೇಕು, ಹಾಗೇ ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಏಟು ಕೊಟ್ಟವರನ್ನೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡದಾರದು ಎಂದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊದಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ದೇಹ ಸಹಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲೇ ನೆಲದಮೇಲೊರಗಿದ. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಯೋಚನೆ. ತಾನು ನಿನ್ನೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದರೂ ಯಾರು ? ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಕಾರಣವಾದರೂ ಏನು ?
ಇತ್ತ ಆನಂದ ಸಾಹುಕಾರರ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅದಾಗಲೇ ಅವನ ಮಾವ ಗೋಪಾಲ ಬಹಳಷ್ಟು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಇನ್ನು ತಡ ಮಾಡದೆ ಮಾವನಿಗೆ ಒಂದು ಹೆಗಲು ನೀಡೀದ. ದೂರದಿಂದಲೇ ಹೊಸ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ತಮ್ಮ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಗೋಪಾಲನೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಅಂಜಲಿ ಅದು ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿದು ಕೊಳ್ಳೋಣ ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಆಮೇಲೆ ವಿಚಾರಿಸಿದರಾಯಿತು ಎಂದು ಮಕ್ಕಳಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದಳು.
--------
ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಎದ್ದು ಕುಳಿತ ಗುರು ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ಮಶಾನದ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ. ಅವನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳು ಇನ್ನೂ ಬಹಳಿದ್ದುವು. ಅವನು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಭೀಕರ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ರಕ್ತೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಮಾತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದವನೇ ಬೆರೆ ಸ್ಥಳವೊಂದನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಮಂಡಲ ಬರೆದು ಅದರ ಸುತ್ತ ಮೂಳೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಅವಕ್ಕೆ ಕುಂಕಮವನ್ನು ಬಳಿದ. ಕೆಂಬಣ್ಣ ಕಂಗೊಳಿಸತೊಡಗಿತು. ತಾನು ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದ, ಅದು ಆತನಿಗೆ ವಂಶಪಾರಂಪರಾಗತವಾಗಿ ಬಂದದ್ದು. ಆ ಪುಸ್ತಕ ದುಷ್ಟಾರಾಧನೆಯ ಕುರಿತಾದ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಂತ್ರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದು ಬಹು ತ್ರಾಸದ ಕೆಲಸ. ಆರಾಧನ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪಾದರೂ ಸಾಕು, ಕೈಂಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪು ಕೂಡಾ ಮಂತ್ರವಾದಿಯನ್ನೇ ಬಲಿ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿತ್ತು. ಕೇವಲ ಸಾಧನೆಯೊಂದೇ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕಾಗ್ರತೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.
ಗುರು ವೀರಭದ್ರ ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಮಾಟ ಮಂತ್ರಗಳ ಸುತ್ತಲೇ ಬೆಳೆದವನು. ಅವನಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸ ಬೇಕೆಂಬ ಛಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಧೈರ್ಯ, ಏಕಾಗ್ರತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದುವು. ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿಯ ಕನಸಿನ ಕಾರಣವೋ ಏನೋ ಅವನಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರಗಳ ಅಲೆಯೆದ್ದಿತ್ತು. ಆದರೂ ಧೃಢ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಸಾಧನೆಗೆ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ. ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೆರೆದು ರಕ್ತೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ. "ಸ್ಥಂಭಿನೀ"ಮಂತ್ರ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ. ಇದೊಂದು ಅತಿ ವಿನಾಶಕಾರೀ ಮಂತ್ರ. ಯಾರಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ ಅವನು ಎಲ್ಲೇ ಇರಲಿ ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗಿ ರಕ್ತ ಕಾರಿ, ಕೈ ಕಾಲು ಸ್ಥಿಮಿತ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮೃತನಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ತಾನು ಈ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದಮೇಲೆ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಅಡಿಯಿತ್ತ. ಅದು "ಶಕ್ತಿ ರಕ್ತ", ಈ ಮಂತ್ರದ ಪ್ರಯೋಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕರಿ ಮೋಡಗಳು ಸೂರ್ಯ ರಶ್ಮಿಯನ್ನೇ ಮರೆಮಾಡಲುತೊಡಗಿದುವು. ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಹಾರಿಹೋದುವು. ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಭೀಕರತೆ ಹೆಚ್ಚತೊಡಗಿತು. ಮಂತ್ರೋಛ್ಚಾರಣೆ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಗುರು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದ ಎದುರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬೆಂಕಿ ಕಾಣಿಸಿ ಕೊಂಡಿತು. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಬೆಂಕಿ ಅಗ್ನಿಗೋಳವೊಂದಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ತನ್ನ ಆಹ್ವಾನಕನ ಅಣತಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಗುರುವಿನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡಿತು. ಆ ಮಾಯಾ ಅಗ್ನಿ ಗೋಳವನ್ನು ಉಪಸಂಹರಿಸಿ ತನ್ನ ಇಂದಿನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿದ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಮನೆಯಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ.
--------
ಅಂಜಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಹಿಂತಿರುಗುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಗೋಪಾಲ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಆಗಿತ್ತು. ಅಂಜಲಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದವಳೆ ಮುಖ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಆಳು ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅಡುಗೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಹೊಂದಿಸಿಟ್ಟು ತಂದೆಯನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆದು ತನಗೂ ಒಂದು ಬಟ್ಟಲನ್ನು ಇಟ್ಟು ಕುಳಿತಳು. ಎಂದಿನಂತೆ ಅವರ ಊಟ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿತು. ಊಟವಾದ ಮೇಲೆ ತಂದೆ "ಮಗಳೇ ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿದೆ. ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಬಾ, ಕಾದಿರುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಎದ್ದು ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡ. ಅಂಜಲಿ ಬೇಗ ಬೇಗ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಕ್ಕೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಭೀಕರ ಆಘಾತವೊಂದು ಕಾದಿತ್ತು. ಸಾಹುಕಾರ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದಿದ್ದ. ಅವನ ತಲೆಯ ಹಿಂದೆ ಬಲವಾದ ಏಟು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ರಕ್ತ ಭೀಕರವಾಗಿ ಹರಿದಿತ್ತು. ಆ ರಕ್ತದ ಕೋಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿದವಳೇ ಮೂರ್ಛೆ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಳು ಅಂಜಲಿ. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೋಪಾಲ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಯೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಹೋದುದನ್ನು ಯಾರೂ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಸಾಹುಕಾರನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಆಳುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಕೂಗಿಕೊಂಡಾಗಲೇ ತಿಳಿದದ್ದು ಸಾಹುಕಾರ ಸತ್ತಿರುವ ವಿಷಯ. ಸಾಹುಕಾರನ ಸಾವಿನ ವಿಷಯ ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚಿನಂತೆ ಊರೆಲ್ಲ ಹಬ್ಬಿತು. ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಜನಸಂದಣಿಯನ್ನು ಅಂಪಾಯಿಸುವುದೇ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗತೊಡಗಿತು. ಇತ್ತ ಅಂಜಲಿ ಆಘಾತದಿಂದ ಚೇತರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತನ್ನವರು ಎಂದು ಕೊಳ್ಳಲು ಇದ್ದ ಕೊನೇಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿದ್ದುದು ಅವಳಿಗೆ ಇಂಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಕಹಿ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನಡೆಯುವಾಗ ಗೋಪಾಲನೂ ಎಲ್ಲರ ನಡುವೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಾವವಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ತಾಂಡವವಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆನಂದ ಗರ ಬಡಿದವವಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ. ಅವನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಕೆಲ ದಿನಗಳಿಂದ ಬರೀ ಕೆಟ್ಟ ಘಟನೆಗಳೇ ಜರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಅವನು ೩ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ೨ನೇ ಸಾವು.
--------
ಸಾಹುಕಾರ ಸತ್ತಿದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದ ಗುರು ವೀರಭದ್ರನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತಸ, ಸಮಾಧಾನ ತಾಂಡವವಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಅಂಜಲಿಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ರಹಸ್ಯವೊಂದು ಅನಂತದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ರಹಸ್ಯ ಅಂಜಲಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮುಂದಾಗುವ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಯಾರೂ ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ರಹಸ್ಯವೊಂದು ಗುರು ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ತಿಳಿದಿದ್ದವನು ಸಾಹುಕಾರ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಈಗ ಸಾಹುಕಾರನ ಮರಣದೊಂದಿಗೆ ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅಂಜಲಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾಹುಕಾರ ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅಂಜಲಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ರಹಸ್ಯ ಬಯಲಾಗಲಿದೆ. ಮುಂದೆ ಯಾರೂ ಊಹಿಸದ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಅದು ಕಾರಣವಾಗಲಿದ

ಅಗ್ನಿ ನಕ್ಷತ್ರ

2010-03-21T11:28:00.001-07:00

ಪ್ರಸ್ತುತ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಬರೆಯಲು ಇದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನ. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಕೆಲವು ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಿದ್ದೇನೆ. ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಿ. ಏನಾದರೂ ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆಗಳಿದ್ದರೆ ಖಂಡಿತ ಬರೆದು ತಿಳಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ಎಂದೂ ಆಭಾರಿ.
----
ಭಾಗ ೧

ನವಿರಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ತಿಳಿಗಾಳಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನ ಬದಲಿಸತೊಡಗಿತು. ಆದರಲ್ಲಿನ ಶಾಂತತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗಿ ತೀವ್ರತೆ ಆವರಿಸತೊಡಗಿತು. ನಾಯಿಗಳು ಊಳಿಡಲು ಮೊದಲಿಟ್ಟವು. ಇನ್ನೇನೋ ಅಚಾತುರ್ಯ ಘಟಿಸೀತೇನೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಗಾಳಿ ಶಾಂತವಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗೆ ಸಂಪಿಗೆಪುರದಲ್ಲಿನ ಸ್ಮಶಾನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಗುರು ವೀರಭದ್ರ ಸಾದನೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಘಟಿಸಿದ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಗುರು ವೀರಭದ್ರನ ಸಾಧನೆಯೇ ಕಾರಣವೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸಂಪಿಗೆಪುರಕ್ಕೆ ಮುಂದೊದಗುವ ಭೀಕರ ಅಪಾಯವೊಂದಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಅದಾಗಲೇ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ಮಶಾನದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಗುರು ವೀರಭದ್ರನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೋ ಸಾಧಿಸಿದ ಹೆಮ್ಮೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮೈತುಂಬ ವಿಭೂತಿ ಬಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ವೀರಭದ್ರ ನೇರವಾಗಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ. ಮೈ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿಸುವ ಚಳಿಯಲ್ಲೂ ಆ ತಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೆದ್ದ. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಮಂದಹಾಸ ಅಮವಾಸ್ಯೆಯ ಕತ್ತಲಲ್ಲೂ ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ತಾನು ಹಿಡಿದುತಂದಿದ್ದ ಕಂದೀಲನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿ ಏನೂ ಆಗೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಮನೆಯಕಡೆ ನಡೆದ. ಮನೆಗೆ ಬಂದವನೇ ಒಂದಿಷ್ಟು ನೀರುಕುಡಿದು ಮೊದಲೇ ತೆಗೆದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಎಳನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು ಮಲಗಿದ. ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪಿಗೆಪುರ ಅಲ್ಲೋಲಕಲ್ಲೋಲ ಗೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಅಂದೊಂದು ದಿನ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬಡಿದು ಊರಿಂದ ಹೊರಗಟ್ಟಿದ್ದ ಜನ ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂದು ಬರಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಿದ್ದೇ ತಡ ಮುಖದ ಮಂದಹಾಸ ಅಟ್ಟಹಾಸದ ನಗುವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.

------

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗೆ ಸಂಪಿಗೆಪುರದ ಸಾಹುಕಾರರ ಮನೆಯ ಆಳು ಗೋಪಾಲನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲು ಕಟ ಕಟ ಸದ್ದು ಮಾಡಿತು. ಎಚ್ಚರಗೊಂದ ಗೋಪಾಲ, "ಈ ಅಪರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿರಬಹುದಪ್ಪಾ?" ಎಂದುಕೊಂಡು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ. ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದವನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡ. "ಆನಂದ, ನೀನು ? ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ?" ಎಂದ ಗೋಪಾಲ. ಆನಂದನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಹನಿಯೊಡೆದಿತ್ತು. "ಮಾವ, ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನಿನ್ನೆ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ತೀರಿಕೊಂಡಳು. ನನಗೆ ಊರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ದಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ" ಎಂದ. ಗೋಪಾಲನಿಗೆ ಆನಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಸಂತಸ ತಂದರೂ ಅವನ ತಾಯಿ ಮಡಿದ ಸುದ್ದಿ ಸಂತಸಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನೀರೆರೆಯಿತು. ಆದರೆ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ಈ ಆನಂದನೇ ಮುಂದೆ ಸಂಪಿಗೆಪುರದ ರಕ್ಷಕನಾಗಲಿದ್ದಾನೆಂದು.

____

ಗುರು ವೀರಭದ್ರ ಸಂತಸದಿಂದ ನಿದ್ರಾದೇವಿಯ ವಶವಾದ. ಆತನಿಗೆ ಆನಂದನ ಬಗ್ಗೆ ಸುಳಿವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ನಿದ್ರಿಸಲು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಸಾಧ್ಯ ? ಮಲಗಿದ್ದವನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಏನೋ ದು:ಸ್ವಪ್ನ ಕಂಡವರಂತೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತ. ಆತನ ಮೈ ಬೆವತಿತ್ತು. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಮೊದಲಿದ್ದ ಅಟ್ಟಹಾಸದ ನಗುವಿನ ಬದಲಾಗಿ ಭಯ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ಅಂತಹ ಅಘೋರ ಗುರುವನ್ನೂ ಭಯಗೊಳಿಸಿದ ಆ ದು:ಸ್ವಪ್ನವಾದರೂ ಯಾವುದು ? ಎದ್ದು ಕುಳಿತವನೆ ಗಟಗಟನೆ ನೀರುಕುಡಿದ. ಎನೋ ಮಂತ್ರ ಉಸುರಿದ. ಆದರೂ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮೈ ಇನ್ನೂ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ತಲೆ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು, ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದರೊಳಗೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ ತಲೆಯಮೇಲೆ ಬಲವಾದ ಏಟೊಂದು ಬಿತ್ತು. ಸ್ಮೃತಿತಪ್ಪಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದ. ಕಂದೀಲಿನ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಪುರುಷಾಕೃತಿಯೊಂದು ಹೊರ ಹೋದದ್ದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸ ಬಹುದಾದ ಜನಪ್ರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆತ. ಆದರೆ ಆತ ಇಲ್ಲೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ? ಆತನಿಗೂ ಗುರುವಿಗೂ ಇರುವ ನಂಟಾದರೂ ಏನು ?

------

ಸಾಹುಕಾರರ ಮೆನೆಯ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯೊಬ್ಬಳು ನಿಂತಿದ್ದಳು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಆಕೆಗೆ ನಿದ್ರೆ ಹತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಚಿತ್ರ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಚಿತ್ರ. ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನದಿಂದ ಇಂದಿನ ತನಕ ಅವಳು ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋದಿದ್ದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಅವಳಿಗೆ ಎಂದೂ ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿ, ಮಮತೆ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಹುಟ್ಟಿ ೨ ವರ್ಷದಲ್ಲೇ ತಾಯಿ ಯಾವುದೋ ಭೀಕರ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಮರಣಿಸಿದ್ದಳು. ಇವಳಿಗೆ ಮರಣ ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂದೂ ತಿಳಿಯದ ವಯಸ್ಸು. ಸಾಹುಕಾರರು ಅಂಜಲಿಯನ್ನು ತಾನೇ ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಎಲ್ಲಾ ಆಗಿ ಸಾಕಿ ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು. ಅವರು ಅವಳಿಗೆ ಎಂದೂ ನೋವಾಗದಂತೆ, ಆದರೆ ಅವಳು ಎಂದೂ ತಪ್ಪು ಹಾದಿ ಹಿಡಿಯದಂತೆ ಸದ್ಗುಣ ಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಮಗಳೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಹೆಮ್ಮೆ. ಅಂಜಲಿಗೂ ಅಷ್ಟೆ, ತಂದೆಯೇ ಸರ್ವಸ್ವ. ಅಂಜಲಿಯಾದರೋ ಯಾರನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಮೈಮಾಟ, ಉದ್ದ ಜೆಡೆ, ಕೋಗಿಲೆಯಂತಹ ಕಂಠ. ಅಂಜಲಿ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಹುಡುಗಿ. ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಸಲಿಗೆ. ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಂಗವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ತಂದೆಯನ್ನು ಅಗಲಿರಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೇ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ನಲ್ಕಾರುಜನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಎಂದು ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ವಿಧಿ ಮುಂದೆ ಅಂಜಲಿ ಮತ್ತು ಆನಂದನನ್ನು ವಿಚಿತ್ರ ಸನ್ನೀವೇಷವೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಂದುಮಾಡಲು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ ಆವತ್ತು ಅಂಜಲಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇ ಮಲಗಿ ಛಾವಣಿಯ ಕಡೆ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಳು. ಬೆಳಕು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದು ಶುಚಿಯಾಗಿ ಮನೆಯಮುಂದೆ ರಂಗೋಲಿಯಿಟ್ಟು ತಂದೆಗೆ ಕಾಫಿಕೊಟ್ಟು ಪೇಪರ್ ಒದುತ್ತ ವರಾಂಡದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಳು. ಗೋಪಾಲ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಂದು ತನ್ನ ದೈನಿಂದನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ. ಅತ್ತ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಗುರು ವೀರಭದ್ರನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆಕ್ರೋಷ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಆ ಕಣ್ಣು ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಇತ್ತ ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ತಡವಾಗಿ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಆನಂದ ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಸಾಹುಕಾರರ ಮನೆಯತ್ತ ತನ್ನ ಮಾವ ಗೋಪಲನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ನಡೆದ. ಅಂಜಲಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡಲೆಂದು ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಅಂಗಳದ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಳು.

’ನಿಂಗೆ ನಾನು ಇಷ್ಟಾನ ?’

2009-07-07T18:20:00.000-07:00

ಗ್ಲಾಸನ್ನು ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ಉರುಳಿಸುತ್ತಾ, ಹೊರನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇ ಶ್ರಾವಣಿಯ ನೆನಪಾಗಿ, ಗ್ಲಾಸ್ ನ ತುಂಬಾ ವೈನ್ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಕುಡಿದು ಮುಗಿಸಿ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟ.ಅವತ್ತು ಸಂಜೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಯಿಂದ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅವನು ಇನ್ನೂ ಹೊರಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಆಗಬಹುದು ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಡೆದು ಹೋಗಿತ್ತು.

--------

ಓನರ್ ಹೆಂಡತಿ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಾಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವನ್ನು ಶ್ರಾವಣಿಯ ಬಳಿ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಶ್ರಾವಣಿ ಅದರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು ಪುಟ್ಟ? ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.’ಪುಟ್ಟ....’ ಅಂದಿತು ಮಗು ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಾ. ನಗು ಬಂದಿತು ಶ್ರಾವಣಿಗೆ. ತಾನೂ ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆನೇನೋ ಅನಿಸಿತು. ಅಮ್ಮನ ಹೆಸರೇನು ? ಕೇಳಿದಳು ಮಗುವಿನ ಹತ್ತಿರ. ’ಅಮ್ಮ...’ಅಂದಿತು ಮಗು ರಾಗವಾಗಿ. ಮಕ್ಕಳು ಅಂದರೆ ಹೀಗೆ... ಎಷ್ಟೊಂದು ಮುಗ್ಧರು ಅಲ್ವಾ... ಅದಕ್ಕೇ ಮಕ್ಕಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡೋದು. ಮಗು ’ಆಂಟಿ’ಅಂತ ಕರೆದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏನೋ ಒಂಥಾರಾ ಹಿತ.

--------

ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಹೊರಳಾಡಿದರೂ ನಿದ್ರೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ಎದ್ದು ಕುಳಿತ. ಗಡಿಯಾರದ ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸದ್ದು ಇಡೀ ನಿಶ್ಯಬ್ಧ ರಾತ್ರಿಯನ್ನೇ ತನ್ನ ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಅನುಭವ. ಥಟ್ಟನೆ ಅಮ್ಮನ ನೆನಪಾಯಿತು. ’ಅವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸಹ ತಾನು ಹೀಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬರದೆ ಎದ್ದಾಗ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಅಮ್ಮ ಕಾಣಿಸದೇ ಅತ್ತಿದ್ದು, ಅಪ್ಪ-ಅಜ್ಜಿ ರಾತ್ರಿಯೇ ಇದೀ ಮನೆ, ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಎಲ್ಲಾನೂ ಹುಡುಕಿ ನೆಂಟರು ಪರಿಚಯದವರಿಗೆಲ್ಲ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದು, ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಅಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅತ್ತೆ ಬಂದು ತಬ್ಬಿ ಸಮಾಧಾನಿಸಿದಾಗ ಅಮ್ಮನಿಗಿಂತ ಅತ್ತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಆಪ್ತವಾಗತೊಡಗಿದ್ದು. ಎಲ್ಲವೂ ಹಾದು ಹೋಯಿತು. ’ಅಮ್ಮ ತನ್ನಿಂದ ಹೀಗೆ ದೂರವಾಗಿ ಬಿಡ್ತಾಳೆ ಅಂತ ಯಾವತ್ತೂ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ನಾನು. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕು ತೊಂದರೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪ-ಅಜ್ಜಿ ಇಬ್ಬರೂ ಒಳ್ಳೆಯವರೇ’ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಆವತ್ತು ಅಜ್ಜಿ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತೇ ?
’ಅವಳೇನೋ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗಿನೇ ಪಾಪ... ಎಷ್ಟು ದಿನ ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪನ್ನ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಾಳು ? ಅದಕ್ಕೇ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ್ಳು.’ ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಆಘಾತ. ದೂರದಿಂದ ಗುಲಾಬಿ ಹೂ ಚಂದ ಅಂತ ಗಿಡ ಮುಟ್ಟಿದವನಿಗೆ ಮುಳ್ಳು ಕುಟುಕಿತ್ತು. ಅಪ್ಪ ಕೆಟ್ಟವರಾ? ಹಾಗಂತ ಅಜ್ಜಿ ಸ್ವತಃ ತಾನು ಹೆತ್ತ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆನೇ ಹೇಳ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ ’ನಿಜ ಇರಬಹುದು’ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದ. ’ಆದ್ರೂ ನನ್ನ ಚೆನಾಗೇ ನೋದಿಕೊಂದ್ರಲ್ಲ ಅಪ್ಪ. ಯಾವತ್ತೂ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಅಪ್ಪ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗೇ ಕಾಣ್ತಾರೆ.’ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ರಾತ್ರಿ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಹುಡುಕುವಾಗಿದ್ದ ಗಾಬರಿ, ಧಾವಂತ ಎಲ್ಲವೂ ಮೂರನೇ ದಿನವೇ ಮಾಯವಾಗಿ, ಅಪ್ಪ ಏನೂ ಆಗಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಷ್ಟು ಆರಾಮವಾಗಿದ್ದುದು ನೆನಪಾಯ್ತು. ’ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತ ಕೂರಬೇಡ.’ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಪರಿಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಕನ್ನಡ ಮೇಡಂ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನೆನಪಾಗಿದ್ದೇ, ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಒಂದು ಲೋಟ ನೀರು ಕುಡಿದು ಬಂದ.

--------

ಊಟಕ್ಕೆ ಕೂತವಳಿಗೆ ಅನ್ನ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಎದ್ದು ಕೈ ತೊಳೆದಳು. ’ತಪ್ಪೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನದೇನಾ ?’ ಅನಿಸುತ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಮಾವಿನ ಮರ ಹತ್ತಲು ಹೋಗಿ ಬಿದ್ದು, ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಗಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಅತ್ತಾಗ ಬೈದ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಳುತ್ತಲೇ,’ಅಣ್ಣ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋದ’ಅಂದಾಗ ಅಮ್ಮ ’ನಿಂಗಾದ್ರೂ ಬುದ್ಧಿ ಬೇಕಿತ್ತಲ್ವ?’ ಅಂದಿದ್ದು ನೆನಪಾಯ್ತು. ಈಗ ಮತ್ಯಾರೋ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗಾಯಿತು. ’ಹೌದು ನಂಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಬೇಕಿತ್ತು.’ ಹೇಳಿದಳು. ಧ್ವನಿ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ. ಮಾತು ಕೊರಳೊಳಗೇ ಬಸಿದು ಹೋದಂತಿತ್ತು. ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳ್ಲ್ಲ ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಾಡತೊಡಗಿದವು. ’ಅವನು - ತಾನು ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನಿಜ; ಆದರೂ ತಾನು ಚೂರೂ ಪ್ರತಿರೊಧಿಸದೇ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಯ ಸಂಕದ ಮೇಲೆ ನಡೆದು ಹೋದಂತೆ ಅವನೊಳಗೆ ಇಳಿದು ಹೋದದ್ದು ಸರಿ ಅಲ್ಲ.’ ಅನಿಸಿತು. ಯಾಕೋ ಇವತ್ತು ಮನಸು ತನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವುಗಳಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಂಡಳು

--------

ಅವನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ನಿದ್ದೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ್ದೇನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಅಂತ ಮನಸಿಗೆ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ನೀಡಿದ. ಅವಳ ನೆನಪು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಾಗೆಲ್ಲ ಅವನು ಅದರಂದಿ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

--------

ಅವಳು ಮಲಗಲು ಹಾಸಿಗೆಯ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾದ. ’ತುಂಬ ಒಳ್ಳೆಯವನು ಅವನು. ಆದರೂ... ಆದರೂ...’ ಅವಳು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದಳು. ನಿದ್ರೆ ಬರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ಹಾಗೇ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಒರಗಿದಳು. ’ಆಫೀಸ್ನಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯವಾದ ಇವನು ಈ ರೀತಿ ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಬರ್ತಾನೆ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಮದುವೆಗೆ ಒಪ್ಪದೇ ಹೋದರೆ?’ ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಒಪ್ಪಬೇಕಲ್ಲ... ಅವನು ನಾಳೆ ಏನೆನ್ನುತ್ತಾನೋ ನೋಡಿ ನಂತರ ಉಳಿದ ಮಿಷ್ಯ ಯೋಚಿಸಿದರಾಯಿತು. ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಳು.

--------

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದ ಅವನು ಎಂದಿನಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನೆ ನಡೆದ ಘಟನೆ ಅವನನ್ನು ಅಷ್ಟೊಂದು ತಾಕಿದೆ ಅಂತ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದದ್ದು ಆಗಲೇ. ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗೋದಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅನಿಸಿತು. ಸ್ನಾನ, ತಿಂಡಿ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ಸೀದಾ ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ. ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲಿನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಳೆ ಬಿಸಿಲು, ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ಗಾಳಿ, ಮೈ ಸವರಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವೆನ್ನಿಸಿತು. ಅವನ ಪ್ರತಿ ನಿರ್ಧಾರ, ನೋವು-ನಲಿವುಗಳಿಗೆ ಜೊತೆಯಾದ ಸಮುದ್ರ ಅದು. ಹಾಗಾಗೇ ಆ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ ಅವನಿಗೆ.

--------

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋದ ಅವಳಿಗೆ ಅವನು ಬಂದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ತಿಳಿದಾಗ ಆತಂಕ. ’ಅಯ್ಯೋ... ಅವನನ್ನೇ ನಂಬಿದ್ದೆ ನಾನು. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟ ?’ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಚಿಂತಿಸಿದಳು. ಉಳಿದವರ ಎದುರು ತನ್ನ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ರಜೆ ಹಾಕಿ ಹೊರಟು ಬಿಡಬೇಕು ಅಂದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬ್ಯಾಗ್ ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗಾಯ್ತು. ನೋಡಿದರೆ ಅವನು. ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ ಅನ್ನೋ ಖುಷಿ. ಏನು ಹೇಳ್ತಾನೋ ಅನ್ನೋ ಗಾಬರಿ... ಕಾಲ್ ರಿಸೀವ್ ಮಾಡಿದಳು. ’ಹಲೋ... ನಾನು ಸುಮಿತ್’ ಅಂದ. ’ಹೂಂ ಹೇಳು...’ ಅಂದಳು. ’ನಿಂಗೆ ನಾನು ಇಷ್ಟಾನ ?’ ಕೇಳಿದ. ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ. ’ಹೇಳು ಶ್ರಾವಣಿ’ ಅಂದಾಗ, ’ಹೂಂ’ ಎಂದಳು ತುಸು ಲಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ. ’ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೯ ಗಂಟೆಗೆ ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತೀನಿ. ಬಂದ್ಬಿಡು.’ಅಂದ. ’ಸರಿ ಬರ್ತೀನಿ’ ಎಂದು ಫೋನ್ ಇಟ್ಟು ಕುರ್ಚಿಯಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಅವಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಬಂದ ಯೋಚನೆ 'ತಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರೀನಾ ?'

ಕಿಟಕಿಯ ಆಚೆಯ ಗುಲಾಬಿ ತಲೆ ಆಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು... :)

I'm going to be a BETTER person

2009-05-18T07:03:00.000-07:00

It was 16:00hrs approximately may be, and i was awakened by the yapping of my cell phones ring in my ears. It was her call that woke me up. It has been long since i had stopped talking to her for some personal reasons... Some persons like her are of this sort, they keep calling u until u answer to their call and still if u dont answer to the call they will call you back again... And more over i couldn't ignore her. She sounded like a cat in heat..

I get up and start talking to her abt some wordly things going on around in life, and i find nothing imp that i can talk with her... So i asked her "So thn what special ? whats new ?".She says, is it possible for u to meet me now ??, and thn we meet up in our usual place in another 15 min. We sat there quietly for a long time in silence. Silence is the one thing i fell in love with since from the day i learnt the word LOVE. It gives me some sort of happiness, some kind of enjoyment. I enjoy Silence. Finally she starts talking and I was really shocked with what she told me..:) "I must have been out of my mind all these days. Look at you. Why don't you do something with your life ? Sit around in front of computer all day, you contribute nothing to society, you are just taking up space. How could i be with someone like you ?? "

I don knw from where in the world did that thing abt contributing to the society got into her mind, but all i knw for sure now is that the thing is killing me.. :) Since she raised that point i had to answer to that as i had to prove her wrong. So i said "I am trying to get myself involved in a work of helping old men and women. Kind of a helping hand for an "Old Age" home nearby that i knw. " Again it was her turn to blast me with her dialog. "You have a habit to get on these, 'I'm going to be a better person' kicks, then you always end up quiet and feeling down and bad about yourself. "

Well, thn i got angry, she got angry, we had a nice long fight abt each others right and wrongs, and thn finally whn it came to the matter of right and wrong in life, it was my turn to blast her with my dialogs... I don exactly remember what the conversation was abt whn she said this. "Sometimes roads less traveled are less traveled for a reason".. That really was a gr8 truth she said through out this conversation we had.. :)

After this conversation she and i just drifted apart, we navigated into some storming water and set sail for different horizon. And thn i realized, It's now that the expenses come anchoring into my Harbor.. :)

[ This complete conversation, write up is imaginary. This has nothing to do with any of the persons whom i knw :) ]

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನೊಂದುಕೊಂಡ್ರೆ ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸುಖವಾಗಿರಬಲ್ಲೆ ?

2009-04-30T21:59:00.000-07:00

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಂಗೆ ಹೇಳಲೇಬೇಕು ಅಂತೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೂ ಹೇಳದೇ ಇರೋಕೆ ನನ್ನಿಂದ ಆಗ್ತಾಯಿಲ್ಲ.ಈ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನೀನು ನನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ನನಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೀಯಾ ಅಂತ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಾದದ್ದೇ ಇವತ್ತು. ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಂದ ನೀನು ಮರೆಯಾದ ಮೇಲೇನೇ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿರೋದು, ನೀನು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಒಳಗೆ ಇದ್ದೀಯಾಂತ.
ಯಾಕೋ ನೀನಿಲ್ಲದೇ ಇಡೀ ಬೆಂಗಳೂರು ಮೌನವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಬೆಳಕಿಲ್ಲದೇ ಇರೋದ್ರಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಮಿನುಗ್ತಾಯಿಲ್ಲ. ನಿಜ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ನೀನು ಊರಲ್ಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಇಡೀ ಊರಿಗೇ ಗೊತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಆ ಹೂವಿನಂಗಡಿ ಹೆಂಗಸು ಸಹ ಕೇಳಿದಳು; ನನ್ನ, ನೀನು ಬರಲಿಲ್ಲ, ಯಾಕೆ ಅಂತ ? ಸತ್ಯವಾಗ್ಲೂ ಹೇಳ್ತಿದೀನಿ ನನಗಂತೂ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನೋವಾಗಿದೆ. ಜಗಳ ಮಾಡೋಕೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳೇ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡ್ಕೊಳೋಕೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಫ್ಲರ್ಟ್ ಮಾಡೋಕೆ ಯಾರು ಸಿಗ್ತಾಯಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಹುಸಿ ಮುನಿಸನ್ನೂ ಅತೀ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿ, ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ ಸಂತೈಸೋ ಒಂದು ಜೀವವೂ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲ. ಆಫೀಸು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ರೇಗಾಡಿದರೂ ತಪ್ಪು ತಿಳ್ಕೊಳ್ದೆ ನನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು, ನನಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ, ನಿನ್ನ ನಗು ಮಾತಿನಿಂದ ನನ್ನ ಟೆನ್ಷನ್ ಎಲ್ಲಾನೂ ದೂರ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡಿದಾಗ ಗದರಿಸಿ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿ, ಆಮೇಲೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕೂತು ಅತ್ತಿದ್ದೆ, ನೆನಪಿದ್ಯಾ ? ಈಗ ನನ್ನ ಜೊತೆ ನನ್ನ ನೋವು-ನಲಿವುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ತೀರಾ ಒಂಟಿ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ. ನೀನು ಬೇಗ ವಾಪಾಸ್ ಬಂದ್ಬಿಡು. ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತೀನಿ. ನೀನು ಬರ್ತೀಯಾ ಅಂತ ನಂಗೆ ಚೆನ್ನಾಗ್ ಗೊತ್ತು. ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನೊಂದುಕೊಂಡ್ರೆ ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸುಖವಾಗಿರಬಲ್ಲೆ ?
ನಿನಗನ್ನಿಸಬಹುದು, ಇಷ್ಟು ದಿನ ಜೊತೆಗೇ ಇದ್ದರೂ ಯಾವತ್ತೂ ಈ ರೀತಿ ಮಾತಾಡಿರಲಿಲ್ಲ ನಾನು. ಈಗ ಯಾಕೆ ಹಳೆಯದೆಲ್ಲ ನೆನಪು ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಈ ಥರ Emotional ಆಗಿ ಮಾತಾಡ್ತಿರಬಹುದು ಅಂತ ಅಂದ್ಕೊಳ್ತಿದೀಯೇನೋ... ಇವತ್ತು ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಅಲ್ವಾ? ಹಾಗಾಗಿ ನೆನಪಾಯ್ತು. ಪ್ರತೀ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯೂ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅದ್ಭುತ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೂ ಸಹ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಸಂಜೇನೇ ಅಲ್ವ. ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೂ ಸಹ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯೇ ಅಂತೆ, ಅಮ್ಮ ಹೇಳ್ತಿದ್ದರು. ನೀನು ನಂಗೆ ಜೊತೆಯಾದಮೇಲೆ ನನ್ನ ಪ್ರತೀ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಸಂಜೆಗೂ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ಬಂತು. ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅವು ಕೇವಲ ಸಂಜೆಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದುಕಿನ ಮಹೋನ್ನತ ಕ್ಷಣಗಳಾಗಿದ್ದುವು.ನದಿಯೆದುರು ಕುಳಿತು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕನಸು ಕಾಣೋದು, ಹರಿಯೋ ನೀರಿನ ಸದ್ದಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗೋದು, ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ಹಗುರಾಗುವುದು... ಈ ಸುಖದ ಮುಂದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತೀ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಸಂಜೆ ನಾವು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹೆಣೆದ ಕನಸುಗಳು ರಾಶಿ ಬಿದ್ದಿವೆ ಅಲ್ಲಿ. ಎಂದಿನಂತೆ ಕನಸು ಹೆಣೆಯೋಣ ಅಂತ ನದೀ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಆದ್ರೆ ನೀನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ... ಕನಸುಗಳು ಸಾಥ್ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಬಂತು. ನಿನ್ನ ತುಂಬಾ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾ ಇದೀನಿ ನಾನು. ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಲಾರದಷ್ಟು ಬೆರೆತು ಹೋಗಿದೀನಿ. ನೀನು ಬೇರೆ ಕಡೆ ಹೊಗಿರುವೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಮನಸ್ಸು ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಎಷ್ಟು ರಮಿಸಿದರೂ ನೀನು ಬೇಕು ಅಂತ ಒನ್ದೇ ಹಟ.. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವು ಮಾಡಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ ? ನೀನು ಬರ್ತೀಯಾ ಅಲ್ವಾ???

*-*-*
ಕನಸು ಹೆಣೆವ ಹುಡುಗಿ

ಪ್ಲೀಸ್.. ಒಮ್ಮೆ ಬಂದು ಕಾರಣ ಹೇಳಿ ಹೊರಟು ಬಿಡು

2009-02-28T04:06:00.000-08:00

ನಿಂಗೆ ನೆನಪೇ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲವಾ? ಮದುವೆಯಾದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ನಾನು ನೀನು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಆಣೆಗಳು, ಆಡಿಕೊಂಡ ಮಾತುಗಳು...
"ಈ ಗಂಡಸರೆಲ್ಲಾ ಹೀಗೇನೇ ಕಣೇ" ಅಂತ ನನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ದೀಪ್ತಿ ಹೇಳಿದಾಗ ನಾನು ಈ generalised comment ನ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೇ, "ನನ್ ಹುಡ್ಗ ಎಲ್ಲರ ಥರ ಅಲ್ಲ ಕಣೇ" ಅಂತ ಎಷ್ಟು ಖುಶಿಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತಾ? ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲೋ..
ಮದುವೆಯಾದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಸಂತಸದಿಂದಿದ್ವಿ. ೨ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸಂಬಂಧ ಇಷ್ಟು ಹಳಸಿ ಹೋಯ್ತಾ? ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಯಾಗ್ತಿದೆ ನಂಗೆ. ನಾವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ವಿ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಯಾವತ್ತೂ ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ವಾ? ಆಗೆಲ್ಲ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತಡಿಕೊಳ್ತಿದ್ವಿ.. ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ಬ್ಯೂಟಿ ಕ್ವೀನ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತಿದ್ದೆ, ನಾನು ನಂಗೆ ಪ್ರಪೋಸ್ ಮಾಡಿದ ಹುಡುಗನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ.. ಇಬ್ಬರೂ ಮನಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ವಿ, ನಗಾಡ್ತಿದ್ವಿ. ಅಷ್ಟು ಖಾಸಗಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡ್ರೂ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸ್ತಿದ್ವಿ.(ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ವಿ) ಈ ೨ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೀನಿಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ನಂಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲವಾ? ಅಥ್ವಾ ನೀನೇ ಸಡನ್ನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಯಾ?

ನಾನು ಅವತ್ತು ನಿಂಗೆ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ ಮಧು ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನೀನೇನಂದಿದ್ದೆ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊ.. "ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮಾಗದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದುರಂತಗಳಿಗೆ ಯಾರೂ ಹೊಣೆಯಲ್ಲ. ನಡೆಯುವಾಗ ಎಡವೋದು ಸಹಜಾನೇ. ಆದರೆ ಎಡವುತ್ತಲೇ ನಡೆಯೋದು ಸರಿಯಲ್ಲ" ಅಂತ. ನಿನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿತ್ತು.ನಂಗೂ ಅದು ಸರಿ ಅನಿಸಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ, ನಿನ್ನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸತೊಡಗಿದ್ದೆ.
ಈಗ ನೀನು ಹೀಗೆ ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ಹೊರಟು ಹೋದರೆ ನನಗ್ಯಾರು ಗತಿ? ನಿನ್ನನ್ನೆ ನಂಬಿ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಬಾಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋಗಲಾರದಷ್ಟು ದೂರ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ಮಧ್ಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ನಡೆದರೆ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ? ಬದುಕಿಗೇನು? ಹೇಗೋ ಸಾಗುತ್ತೆ. ನೀ ನಡೆಸಿದ ಹಳಿಗಳ ಮೇಲೆಯೇ. ಆದರೆ ನೀ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾಕೆ ಅಂತ ಹೇಳು ಪ್ಲೀಸ್..
ನನ್ನನ್ನು ಕೆಣಕಿ ಕೇಳುವ ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಅಂತಾದ್ರೂ ಒಂದು ಕಾರಣ ಬೇಕಲ್ವ. ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವ ಜಗಳಾನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ವಂಚಿಸಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ. ನಿಂಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎನಾದರೂ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟಿಬಿಟ್ತಾ? ಅಥ್ವಾ ನಾನು ಬೋರ್ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ತಾ? ಏನಾದರೂ ಹೇಳು. ಪಿಳ್ಳೆ ನೆಪವಾದರೂ ಸರಿ, ಸುಳ್ಳು ನೆವವಾದರೂ ಸರಿ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ ಬಿಡ್ತೀನಿ. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ನೀನು ಯಾಕೆ ದೂರಾದೆ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯದೆ ಕೊರಗಿ ಬಿಡ್ತೀನಿ. ನನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆ ಕಾಡಿಸುವಷ್ಟು ನಿರ್ದಯಿಯಲ್ಲ ನೀನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ.
ನಂಗೊತ್ತು, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ಸೂರಿನಡಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ವಂಚಿಸಿಕೊಳ್ತಾ ಬದುಕೋದು ಎಷ್ಟು ಹಿಂಸೆ ಅಂತ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ತಡೆಯೊಲ್ಲ, ಮತ್ತೇನು ಕೇಳೊದಿಲ್ಲ. ಪ್ಲೀಸ್..ಒಮ್ಮೆ ಬಂದು ಕಾರಣ ಹೇಳಿ ಹೊರಟು ಬಿಡು.

ನನಗೂ, ನಿನಗೂ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಪರಿಚಯ

2009-01-19T10:12:00.000-08:00

ಕಂಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಅಂತಾರೆ, ಆದರೆ ನಿನ್ನದು ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯಲ್ಲೋ ಹುಡುಗ ! ಯಾಕೋ ಹೀಗೆ ?, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭವನೆಗಳೇ ಇಲ್ಲವೋ ಇಲ್ಲಾ, ಅವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸದೇ ಇರಲು ಕಲಿತಿರುವೆಯಾ ? ಅಲ್ಲಾ ಕಣೋ ಅದು ಹೆಂಗೋ ಇರ್ತೀಯಾ ಯಾವುದೇ ಭಾವನೆಗಳನ್ನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸದೆ ?
ಸಂಸವಾದರೆ ತುಟಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿ ಮಾಯವಾಗುವ ನಗು, ಬೇಸರವಾದಾಗ ಅದೇ ತುಟಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ನೆರಾಸೆ, ಬೇಸರ; ಆದರೂ ಸದಾ ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿರುವ ಆ ನಿನ್ನ ಕಂಗಳು ಇದೇ ಕಣೊ ನಂಗೆ ನಿನ್ನ ಬಗೆಗಿನ ಇಂತಹಾ ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಅದೇ ಕಣೋ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಕಾರಣ. ಎಷ್ಟು ಹುದುಗರನ್ನು ನೋಡಿಲ್ಲ ನಾನು ? ಆದರೆ ಒಬ್ಬರೂ ನಿನ್ನಂತೆ ಅನ್ನುವ ಭಾವನೆಯೇ ಬರಲ್ಲ. ಅವರ ಕಂಗಳನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಲೇ ತಿಳಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಅವರ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ನಡುವಿನ ಕಂದಕದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ಅವರಾರು ನಿನ್ ತರಾ ಆಗೋಕೆ ಸಾಧ್ಯಾನೇ ಇಲ್ಲ.
ಅದೇಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಈ ಪವಿಯ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನೀನು ತುಂಬ ಹತ್ತಿರ ಆಗ್ಬಿಟ್ಟೆ.ಮೊದಲ ದಿನ ನಿನ್ನ ಕಾಲೇಜಲ್ಲಿ ಕಂಡಾಗ "ಏನಪ್ಪಾ ಇವನು, ಈ ತರಾ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವದವನು !!!" ಅಂತ ಒಳಗೊಳಗೇ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ನನಗೆ, ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ನೀನು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ಬಿಟ್ಟೆ... ನಿನ್ನ ಎಂದೂ ಅತೀ ಎನಿಸದ ಆ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ ಕಲೆಯೇ ನನಗೆ ನೀನು ಇಷ್ಟ ಆಗೋಕೆ ಕಾರಣ.ನಿನ್ನ ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸು ಮುದಗೊಂಡು ನರ್ತಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿ ಇಂದಿಗೆ ವರ್ಷವೇ ಕಳೆದು ಹೋಯ್ತು. ಒಂದು ದಿನಾನು ನೀನು ನನ್ನನ್ನ ಮಾತಾದಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇವತ್ತಿನ ತನಕ ಅಂತಹ ಒದು ಸುದಿನ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ನಾನೇ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ನಿನಗೆ ಈ ಪತ್ರ ಬರೀತಾ ಇರೋದು...
ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ನೋಡಿದ ದಿನ ನೀನು ನಿನ್ ಗ್ರೂಪ್ ನ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ನಿಂತು ಹರಟ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಅವರೆಲ್ಲ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗ್ತಾ ಇದ್ರೂ ನೀನು ಮಾತ್ರ ಒಳ್ಳೆ ಬೊಕ್ಕ ಬಾಯಿಯ ಅಜ್ಜನತರ ತುಟಿಯಂಚಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಗು ತಂದು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿತ್ತಾನೂ ನೋಡದೇ ನಿಂತಿದ್ದೆ... ಲೋ ನಿನ್ನಂತೋರ್ಗೂ ಗೆಳೆಯರು ಹೆಂಗೋ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರು ? ಅಲ್ಲಾ ಕಣೋ ನಿಂಗೂ ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯರಿಗೂ ಅಜಗಜಾಂತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಲ್ಲೋ.. ಬಿಡು ಅದೆಲ್ಲಾ ಕಟ್ಕೊಂಡು ನಂಗೆ ಆಗ್ಬೇಕಾಗಿರೋದಾದ್ರೂ ಏನು...!!! ಅಲ್ಲಾ ಕಣೊ ಎಷ್ಟು ಜನಾ ಹುಡ್ಗೀರೋ ನಿನ್ friends group ಅಲ್ಲಿ? ನಾನು ನಿನ್ನ ನೋಡೋವಾಗೆಲ್ಲ ನಿನ್ ಜೊತೆ ಇರೋ friendsಗಳಲ್ಲಿ most of them are girls. ನಿನ್ನ ಹಂಗೆ ನೋಡಿದಾಗೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ಕುಟ್ಟಿದ್ ಹಂಗೆ ಆಗುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ? ನಿನ್ ಜೊತೆ ಇದಾರಲ್ಲ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋದ್ಕೋತೀನಿ ಒಂದ್ ಸಲಾ ನೀನ್ ನಂಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ ನಂತ್ರ.
ಸತ್ಯವಾಗ್ಲೂ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀನಿ. ನೀನು ಇವಳೆಂತಾ ಹುಚ್ಚು ಹುಡ್ಗೀನಪ್ಪಾ ಅಂದು ಕೊಂಡ್ರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಆ ತುಂಟತನ, ಮಂದ ಸ್ಮಿತ ಮುಖ, ನಿನ್ ಡ್ರೆಸ್, ನಿಲ್ಲೋ ಸ್ಟೈಲ್ ಎಲ್ಲವೂ ನಂಗೆ ಇಷ್ಟ. ನಿನ್ನ ನೋಡಿದಾಗೆಲ್ಲಾ ಓಡಿ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಮಡಿಲೊಳಗೆ ಮಗುವಾಗ ಬಿಡಬೇಕು, ನಿನ್ನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿಯಾಗಬೇಕು, ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆ ಚಿವುಟಿ; ತಲೆಗೂದಲೊಳಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ, ನಿನ್ನ ಎದೆ ಬಡಿತಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯಾಗಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತೆ. ನಾನು ಹುಡ್ಗಿ, ನಿನ್ನ ಮಾತಾಡ್ಸೋದು, ಅದೂ friends ಜೊತೆ ಇರೋವಾಗ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಒಮ್ಮೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೋಬಾರದಾ ಹುಡುಗ ? ಆವತ್ತು ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ಹತ್ರ ನಿಂತು ಯಾರಲ್ಲೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವನು ಒಮ್ಮೆ ಪಕ್ಕನೆ ತಿರುಗಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ನುಂಗುವಂತೆ ನನ್ನ ನೋಡಿದೆಯಲ್ಲ, ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು ನಿನಗೆ ಕಂಡಿರಬಹುದಾ ? ಒಮ್ಮೆ ಮಾತನಾಡಿಸೋ ಹುಡುಗಾ, ಬರೀ "ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು?" ಅಂತ ಆದ್ರೂ ಕೇಳಬಾರದಾ ? ಮೌನವಾಗಿ ನನ್ನ ಕಾಡಬೇಡ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸು ಅಂತ ಯಾವತ್ತೂ ಕೇಳಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಈ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಿನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಜಾಗ ಕೊಡು ಸಾಕು. ಇದು ಬರೀ ಆಕರ್ಷಣೆಯಲ್ಲ ಕಣೋ ಆರಾಧನೆ, ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೋ. ನಾನು ನಿನ್ನ ನೋಡೋವಾಗೆಲ್ಲಾ ನೀನು ನನ್ನ ಯಾಕೋ ಹಾಗೆ ನೊಡ್ತಾ ಇರ್ತೀಯ ? ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಾನು ಗುಂಪು ಕಂಡಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹುಡ್ಕೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿದೀನಿ.
ನನ್ class mates ಆಡ್ಕೋತಾರೆ ನಾನ್ ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತಾ ಇದೀನಿ ಅಂತ. ಆದ್ರೆ ನಂಗೆ ನೀನು ಅಂದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಅಂತ ಅವ್ರಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ? ಅವರ್ಗೆಲ್ಲಾ ನೀನು ನಿರ್ಭಾವುಕ, ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ನೀನು ಭಾವನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿ ಇರೋ ಸರದಾರ. ಅದಿಕ್ಕೇ ಹೇಳೋದು, ’ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ, ಅವರವರ ಭಕುತಿಗೆ’ ಅಂತ... ಏಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನ ನೋಡಿದಾಗೆಲ್ಲ ’ಒಮ್ಮೆ ನೀನು ನನ್ನ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ರೆ, ನನ್ನಿಂದ ಎಂದೂ ದೂರಾಗಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬರ್ತಾನೇ ಇರುತ್ತೆ. ನಿನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸ್ಬೇಕು ಅಂತ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದೀನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನೀನು ಮಾತಾಡಿಸ್ತೀಯೇನೋ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆಯ ಜೊತೆ, ನಿನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆನೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರ್ತಾನೆ ಇರುತ್ತೆ. ಆದರೆ ನೀನೋ ಕೃಷ್ಣನ ತರ ಸದಾ ಗೋಪಿಕಾ ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡುವೆನೇ ಇರ್ತೀಯಾ... ಥು, ನಾಚ್ಗೆ ಆಗಲ್ವಾ ನಿಂಗೆ?
ಅಂದಂಗೆ ನಿಂಗೆ Metallica ಮತ್ತೆ Iron Maiden ಇಷ್ಟಾ ಅಂತ ನನ್ friend ಹೇಳಿದ್ಲು. ಅಲ್ಲಾಲೋ, ಹೆಂಗೋ ಕೇಳ್ತೀಯಾ ಆ ಕಿವಿ ತಮಟೆ ತೂತ್ ಆಗೋ ತರ ಇರೋ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಅನ್ನ ? ಈ ಪತ್ರ ಓದಿದ್ ನಂತ್ರ ಆದ್ರು ಸ್ವಲ್ಪ Romantic songs ಕೇಳೊ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡ್ಕೊ.
ಒಮ್ಮೆ ಕೂಡ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮಾತೂ ಸಹ ಆಡದೆ ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟೋಕೆ ಸಾಧ್ಯಾನಾ ? ಅಂತ. ಹಾಗಂತ ನಂಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬರಿ ಕಂಗಳಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ? ಇವೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರದ ಹಂಗು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಿಲ್ಲ ಹುಡುಗಾ. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಹಾಗೆ, ಹೀಗೆ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಸುಮ್ನೆ ಯಾಕೆ ಹೇಳಲಿ ? ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಕೇಳು. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಎಂದರೆ ಅಮ್ಮನ ಮಮತೆ ಒಂದೇ. ನಂಗೊತ್ತು, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ್ನ ಈ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಸೋದನ್ನ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದೂ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಆದ್ರೆ ಇದು ನಿಜ.
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮೊಗೆದು ಮೊಗೆದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಕಳಿಸ್ತೀನಿ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ. ನೀನು ಒಮ್ಮೆ ಹೊರಬಂದು ಆಗಸದತ್ತ ನೋಡು. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ನೆನಪಲ್ಲೇ ದಿಂಬು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿರುತ್ತೇನೆ...

-- ’ಪವಿ’

"Citius, Altius, Fortius,"

2008-08-12T12:37:00.000-07:00

The Olympic Motto is "Citius, Altius, Fortius," a Latin phrase meaning "Swifter, Higher, Stronger." ....

Its one of the biggest and most unforgettable year in the history of Beijing... The 2008 Summer Olympics, considered to be the most respected event all over the globe.. :) Its just an honor for any country to organize such a sport extravaganza, with 302 events in 32 different sports, with over 11000 athletes taking part from over 200 countries all over the globe... This very event will end on 24th of August. And we can assure, this will be one of the brilliantly and amazingly organized Olympics ever in the history...

Even though there were little controversies about the happening of this even, Beijing(china) has successfully overcome that and has lit the Olympic lamp successfully with all the world watching.. :) This very prestigious even was inagurated by President Hu Jintao...

A little bit about Olympics :

Prior to each Games, the Olympic Flame is lit in Olympia, Greece and brought to the host city by runners carrying the torch in relay. There it plays an important role in the opening ceremonies. Though the torch fire has been around since 1928, the relay was introduced in 1936 as part of the then German government's attempt to promote their National Socialist ideology.

Beijing Olympics 2008 :

I accidentally came across a funny headline while using yahoo.com... It read as follows... “China Seeks to Control Olympic Weather”... Hahahaha… I just love it. First of all, I love the headline and second, I love that it’s true!

China wants to control the weather! Isn’t it enough that China controls what it’s people see, hear and read, not to mention the Tibetan Monks, but the weather? Dontchya’ think that may be stepping on the big man’s toes?

--------------------------------
The gratest fact abt Olympics :
"The most important thing in the Olympic Games is not to win but to take part, just as the most important thing in life is not the triumph but the struggle. The essential thing is not to have conquered but to have fought well."
------------------------------

*- to be continued...

ಹೃದಯ ನಿನಗಾಗಿ ಮಿಡಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ....

2008-05-28T05:12:00.000-07:00

ಗೆಳೆಯ,
ನಕ್ಕ ನಗೆಗಳ ನೆನಪಿದೆಯೇ ? ನೆನಪ ಬುತ್ತಿಯಿಂದ ಹಂಚಿ ತಿಂದ ತುತ್ತಿಗೆ ಎದುರಿದೆಯೇ ? ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆ ಜೊತೆಕಳೆದ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮೆಗಿಲಾದ ಮಧುರ ಕ್ಷಣವಿದೆಯೇ ? ಅತ್ತು ನಕ್ಕ, ನಕ್ಕು ಅತ್ತ ದಿನಗಳು ಮರೆತೇ ಹೊದವೇ ???

ನನ್ನ ನೆನಪಿನಂಗಳದಿಂದ ಮತ್ತೇಕೆ ದೂರಾದೆ ? ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನೇಕೆ ಛಿದ್ರ ವಿಚ್ಛಿದ್ರ ಗೊಳಿಸಿದೆ? ಅಂದು ನಿನಗೆ ನಿವಾಗಿಯೂ ಆಗಿದುದಾದರೂ ಏನು ?ಏತಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅಷ್ಟು ಕಠೋರವಾಗಿತ್ತು ? ನನ್ನನ್ನೇಕೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ ಗೆಳೆಯ ??? ನಾನು ಮಾಡಿದ ಮನ್ನಿಸಲಾರದ ಮಹಾಪರಾಧವಾದರೂ ಏನು ? ...... ಹಮ್... !!! ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ನಿನಗೆನನ್ನ ಬಳಿ ಮಾತನಾಡುವ ತಾಳ್ಮೆಯೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ... ಇರಲಿ ಆದರೂ ನಿನಗೆ ಈ ಪತ್ರ ಬರೆದೆ... ಏಕೆ ಗೊತ್ತೇ? ಏಕೆಂದರೆ ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ನಾನು ಕೊಡಲಾರೆ... ನನ್ನ ರೂಮಿನ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲೇ ಇದು ನೆಮ್ಮದಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಮರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ನಿನಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆಯದ ನಾನು ಇಂದು ಹೇಗೆ ಬರೆದೇನು ??? ಇದನ್ನು ಬರೆದುದು ನನ್ನ ಮನದ ದುಗುಡ ಹೊರಹಾಕುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೆ...

ಒಂದು ವರ್ಷಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಬಾಳ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ರಂಗೋಲಿ ಚುಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟ ನೀನು ಆ ರಂಗೋಲಿಗೆ ಬಣ್ಣ ನೀಡದೇ ಹೊರಟು ಹೊದೆ... ಈಗ ನನಗೆ ಆ ರಂಗೋಲಿಗೆ ಬಣ್ಣ ತುಂಬುವ ತಾಕತ್ತಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಅಳಿಸಲೂ ಆಗದ ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿ. ಏಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಇಂತಹ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಸಿ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಮರೆಯಾದೆ ಗೆಳೆಯಾ ? ನೀನು ಮಾಡಿದ್ದು ಸರಿಯಾ??? ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೋ... ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕೀತು. ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ನೆರಳನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುವ ಹಂತ ತಲುಪಿರ ಬಹುದು.... ಏಕೆ ಆ ಕೋಪ ??ನಿನ್ನ ಹುಸಿ ಕೊಪದ ತಾಪಕ್ಕೇ ಬೆದರಿದ ಹರಿಣಿಯಂತಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು, ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕೋಪಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾದಾಗ ಎಂತಃ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿರಬೇಡ ???ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡು... ನೀನೇನೋ ಏನು ಆಗೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಹೊರಟೇ ಹೋದೆ... ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಾಳ ಪುಟದಲ್ಲಿ ನಿನು ಮೂಡಿಸಿದ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳು ಅನಾಥವಾದವಲ್ಲೋ ಗೆಳೆಯಾ..... [:(]

ಎಂದೂ ಯಾರನ್ನೂ ಪ್ರೇಮದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಬಾಳ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಲೆಂದು ಆಶಿಸಿದೆ ನೋಡು ಅದೇ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ತಪ್ಪು. ತದನಂತರ ಘಟಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ತಪ್ಪುಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ.... ದಿನಗಳೆದಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಹೋದೆ ಎಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡದ ದಿನ ನಾನು ನಿದ್ರೆ ಕೂಡ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ... ಸದಾ ನಿನ್ನ ಆ ಮುಸಿ ನಗುವಿಗಾಗಿಯೇ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಈಗ ಯಾರ ನಗುವೆಗೆ ಹಂಬಲಿಸಲಿ ? ಯಾರಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ನಿದ್ದೆ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲಿ ????

ಅಂದು ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾದೆ ನೋಡು ಅಂದು ಬಂದು ನನ್ನ ರೂಮಿನ ಕನ್ನಡಿಅಮುಂದೆ ನಿಂತು ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿಕೊಂಡೆ. ಕನ್ನಡಿಯ ಬಿಂಬ ನನ್ನನ್ನೇ ಹಂಗಿಸಿ ಅಣುಕಿಸಿದ ಅನುಭವ. ಹಿಂದು ಮುಂದು ನೋಡದೇ ಕನ್ನಡಿಗೆ powder ಡಬ್ಬದಿಂದ ಹೊಡೆದೇ ಬಿಟ್ಟೆ. ಅದು ಒಡೆದು ಚೂರು ಚೂರಾಯಿತು.... ಆದರೂ ಅದು ಬೆಂಬಿಡದ ಬೇತಾಳನಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಂಗುಇಸಿ ನಕ್ಕಿತು... " ನಿನ್ನ ಜೀವನವೂ ಹೀಗೇ ನನ್ನಂತೇ ಚೂರು ಚೂರಾಯಿತಲ್ಲೇ ಮರುಳೇ... !!!!" ಆದರೆ ನನಗೆ ಮರುಕವಾಗಲಲ್ಲ... ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು.. ನಾನು ಯಾರನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದೆನೋ ಅವನೇ ನನ್ನ ಪ್ರಣವನ್ನು ಚೂರು ಚೂರ ಮಾಡುವ ವಿಕಟ ಸಾಹಸದ ನಗೆ ನಕ್ಕು ಹೋಗಿದ್ದೆಯಲ್ಲಾ.... !!!

ಕೈಗೆ ಕನ್ನಡಿಯ ಗಾಜು ತಾಕಿ ಗಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ LABನಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದು ಎಂದೆ... ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ತಿಂಡಿ ಮಾಡುವುದನ್ನೂ ಮರೆತೆ... ನನ್ನ ನೋಡಿದೊಡನೆಯೇ ನನ್ನ problems ತಿಳಿದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಪಾಲಿಗೂ ನನ್ನ ಈ ನಡತೆ ಒಗಟಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು... ಇಂದಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋಯಿತಲ್ಲೋ.... ಪ್ರತೀ ದಿನ ನಿನ್ನ ಮರೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿದ್ದೇನೆ... ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ computer course ಸೇರಿದೆ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದೆ... ನಿನ್ನೆದುರೇ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿ ತೋರಿಸುವ ಛಲ, ಅದು ಸೇಡಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಪ್ರಿಯ, ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ... ಇಂದಿಗೂ ನೀನು ನನಗೆ ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಹುಡುಗನೇ... ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮನದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸ್ಥಾನ ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗದು... ನಾನು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಮರೆಯಬಯಸಿದರೂ ನೀನು ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುವೆಯೇನೋ ಎಂಬ ಆಶಯ ದ ಸುಳಿ ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಸೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ... ಹೃದಯ ನಿನಗಾಗಿ ಮಿಡಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ....

ಮಿಡಿವ ಹೃದಯದ ಗೆಳತಿ
(ಅ.ಬ.ಕ.)

miles to go before i sleep....
Zeer0c00l

ಮನದ ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಒಲವ ಒರತೆ....

2008-05-17T06:15:00.000-07:00

ನನ್ನವಳಿಗೆ,
ಒಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದುಬಿಡು... ನಾನು ಇನ್ನೆಂದೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಯಿಸಲಾರೆ, ಮನಕ್ಕೆ ವೇದನೆ ಉಂಟು ಮಾಡಲಾರೆ. ನನ್ನಾಣೆ...! ಈ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾತು ಪಡೆಯಲಾದರೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಾ...
ನಿನಗೇ ತಿಳಿದಿದೆ ನಾನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನವನು ಎಂದು. ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡವನು. ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಎನಿಸೀತು ನಿನಗೆ, ಆದರೆ ಇದೇ ಸತ್ಯ.! ಇದು ಮದ ತುಡಿತದ ಮಾತು. ಇಂದಿಗೆ ನಿನ್ನು ನೋಡದೇ ಒಂದು ವಾರವೇ ಕಳೆದು ಹೋಯಿತು.ನನ್ನ ಪಾಲಿಗಾದರೋ ಒಂದು ಯುಗವೇ ಕಳೆದು ಹೋದ ಅನುಭವ. ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದವರನ್ನು ದುಃಖದ ಅನುಭವ ಹೇಳಲಾಗದ್ದು. ನೀನು ನನ್ನು ಇನ್ನೆಂದೂ ನೊಡಲಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೋದ ನಂತರ ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಭಾವನೆಗೆ ಉರಿದು ಬಳಲಿ ಬಂಡಾಗಿ ಹೋಗಿರುವೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡದೇ ಇರಲು ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ...
ಇದೆ ಮೊದಲು, ಇದೇ ಕೊನೆ. ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ನಿನಗೆ ನೋವುಂಟು ಮಾಡಲಾರೆ, ನಿನ್ನ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟ ಆಡಲಾರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾಗಲು ಬಿಡಲಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದುಬಿಡು... ಅಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಕಲುಕಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ, ನಿನ್ನನ್ನೂ ನಾನು ನೋಯಿಸಿದ್ದೆ. ಅಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ನೋಯಿಸಲು ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಾರಣೆ ಎಂದರೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರೆ. ಅಂದು ನಾನಿದ್ದ ಮನೋಸ್ಥಿತಿಗೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೆ ಎಂಬ ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ಮಸುಕಾಗಿತ್ತು ಮನಸ್ಸು...
ಈಗಲೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಆ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳೇ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಣ್ಣದ ರಂಗವಲ್ಲಿಯ ಚಿತ್ತಾರ ಬರೆಯುತ್ತವೆ, ಕಣ್ಣು ತೋಯ್ದು ಮಂಜಾಗುತ್ತದೆ, ಮನ ಮರುಗುತ್ತದೆ, ಕೈ ಕಂಪಿಸುತ್ತದೆ... ಮೂಕ ಮನಸ್ಸಿನ ಆರ್ಥನಾದ ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳಿಸದು, ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತಾಗಿ...ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ವೈರಾಗ್ಯ ತಾಳಿದಂತಿದೆ.[:(] ಹಾಗಾಗಿ ನಿನಗೂ ಆ ಆರ್ಥನಾದ ಕೇಳಿಸೀತು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ದಿನ ನಿನ್ನ ಭಾವನೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ನನ್ನ ಆರ್ತ ನಿನಗೆ ಕೇಳಿಸೀತು...! ಹಾಗಾದ ದಿನ ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದೇ ಬರುವೆ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಒಂದು ಆಶಯ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ನೆಟ್ಟಗೆ ಇಟ್ಟಿದೆ...
ದಿನಕಳೆದಂತೆ ನನಗೆ, ನಾನು ಅತೀ ಸಮೀಪದ, ಅತೀ ಪ್ರಿಯವಾದ ಏನನ್ನೋ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬರಡು ಭೂಮಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೇನೋ ಎಂದು ಭಾವನೆ ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದೆ... ನನ್ನ ಮನದ ಮರಳ ಮರು ಭೂಮಿಗೆ ಒಲವ ಒರತೆಯ ಸನಿ ನೀಡಲಾರೆಯಾ ??? ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನಂದಿರುವ ಹಣತೆಯ ದೀಪಕ್ಕೆ ಎಣ್ಣೆಯ ಆಸರೆ ಆಗಲಾರೆಯಾ ??? ಬಳಲಿ ಬೆಂಡಾದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿಯ ಸೆಲೆಯಾಗಲಾರೆಯಾ ???
ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾದ ದಿನದ ನಂತರ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆಯಲು ಮಾಡಿದ ಯತ್ನಗಳು ಎಷ್ಟೋ... ಅದರ ಲೆಕ್ಕ ನನ್ನಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ... ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ನೆನಪೆಂಬ ಚಿಲುಮೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉಕ್ಕೇರಿ ನನ್ನ ಯತ್ನಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನೀರೆರೆಯುತ್ತಿದೆ.! :( ನನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವ ನಿನ್ನ ಆ ಹಸಿರು ಬಳೆಯ ಚೂರುಗಳು, ನಿನ್ನ ಗೆಜ್ಜೆಯ ಆ ಒಂದು ಗುಂಡು, ಆ ನಿನ್ನ ನೀಲಿ ಆಲೀಕತ್ತು, ನಿನಗೆ ಎಂದೇ ಬರೆದ ಆದರೆ ಎಂದೂ ನಿನಗೆ ನೀಡದೇಹೋದ, ನನ್ನ ರೂಮಿನ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದ ಆ ಪತ್ರಗಳು... ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಎರಡೇ ??? ಇವು ನನಗೆ ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ತರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ... ಮನಸ್ಸನ್ನು ಘಾಸಿಗೊಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ....
ಕೋಗಿಲೆಯ ಕೂಗಿಗೆ ಮಾಮರ ಅರಳುವಂತೆ, ನಿನ್ನ ನಗೆಯ ಬುಗ್ಗೆಗೆ ನನ್ನ ಮನ ಕುಣಿದು ಕುಪಳಿಸುವ ಆ ದಿನ ಬರಲಾರದೇ ??? ಮರಳೀತೆಂಬ ಆಶಯ ನನ್ನದು...! ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಕಾಯಲೂ ನಾನು ಸಿದ್ಧ... ಹಾಗೇನಾದರೂ ಮರಳಲಾರದು ಎಂದಾದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಹೋಗು, ನಿನ್ನ ದಮ್ಮಯ್ಯ.. ನಿನ್ನದಲ್ಲದ, ನನ್ನದಲ್ಲದ ನಮ್ಮ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿರಾಳವಾಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.... ಏಕೆಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಘಾಸಿಯಾದಾಗ ಆಗುವ ಯಾತನೆಯನ್ನು ತಾಳಲಾರೆ...
ಆ ದಿನ ಬರುವುದು ಎಂದಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಬಂದು ನನ್ನು ಕಾಣು... ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬಹಳಿದೆ. ಒಂದು ವಾರದ ಮಾತು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದೆ... ಮನದ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಅಡಕವಾಗಿದೆ, ಅವನ್ನು ಹೊರಗೆಡವಲೇ ಬೇಕು... ಎಂದಿನಂತೇ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡೋಣ, ಮನಸುಗಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಟ್ಟು... ಉಬ್ಬರದಲೆಗಳ ಕವನ ಓದುತ್ತಾ, ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತಿರುವ ರವಿಯ ಕಿರಣಗಳ ನವಿರಾದ ಅನುಭವ ಸವಿಯುತ್ತಾ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆವರಿಸುವ ಕಾವಳದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾ.... ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನಂತಾಗೋಣವೇ ???

ನಿನ್ನವನು... ???

Taare Zameen Par

2008-01-01T06:23:00.000-08:00

It was on monday i watched this movie before attending ma EC semester xam of 3rd BE.... I loved this movie to tht xtent tht i couldn't stop watching the full movie for the 2nd time before i left to write ma xams....

Darsheel as Ishan has made an awesome debut.. As according to me it's the best debut for both Aamir and Darsheel in their new field... Aamir as a director and Darsheel as an actor..

A really touching story by Amole Gupte has put life in it.. As the proverd goes " Experience maketh man perfect " It had been 5 long years since Amole has been planing of this movie.. and it has been 3 long years since Aamir joined him..

Whn it comes to music... Oh man so good muziq.... !!!! Prasoon joshi with amazing lyrics, Shankar Ehsan Loy with awesome music..Taare Zameen Par boasts of a soundtrack that stays true to the film's spirit and promises to thoroughly involve a viewer while the music is on in theaters.

Story Line :

Ishasn an 8 year child with dyslexic symptoms, has got difficulty in reading, and writing and understanding the letters and characters.. His world is full of dreams and imaginations tht no one else in the world supposed to like.. His world is just fish, painting, colours, dogs and kites... Which appear very childish to adult ppl...

Ishaan is a guy who gets punished in every day in class by each lecturer whereas his brother Yohaan a very brilliant and talented guy... Whn Ishaan fails to keep up with his studies in class he was sent to boarding school forcefully... and this maked him dittatched from his habits liek Painting...

Ram Shankar Nikhumb (Aamir khan) a temporary art teacher who turns the tabel round for Ishaan by helping him in each and every step...

Aamir once again proved his ability in selecting movie giving one more SUPER HIT... A full of emotion, a necessary comedy.. A total entertainer to be said...

Ur eyes will get wet for sure in teh end.. U can't stop thm... u'll feel each and every scene in this movie... An amazing one... "EVERY CHILD IS SPECIAL"

i'll go with ( ***** ) and with two thumbs up to Aamir, Darsheel and Taare Zameen par....

ಪಯಣ.......

2007-10-08T08:02:00.000-07:00

ಭಾವನೆಗಳ ಬಂಧ, ಪದಗಳ ಅನುಬಂಧ
ನಮ್ಮೀ ಪಯಣವೆ ಚಂದ.....

ಜೀವನದ ಸಾಕಾರ, ಒಲವ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ
ನಮ್ಮೀ ಪಯಣವೆ ಚಂದ.....

ನೋವಿನಲು, ನಗುವಿನಲು ಮನಸು ಮುದವಾಗಿರಲು
ನಮ್ಮೀ ಪಯಣವೆ ಚಂದ.....

ಕನಸುಗಳು ನನಸಾದ, ಭಾವನೆಯು ಬಾಳಾದ
ನಮ್ಮೀ ಪಯಣವೆ ಚಂದ.....

ಎದೆಯ ಬಾಂದಳದಲ್ಲಿ, ಬಿದಿಗ ಚಂದ್ರಮನುದಯ,
ನಮ್ಮೀ ಪಯಣವೆ ಚಂದ.....

ಬಲಿತಭಾವನೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕೂಸು
ನಮ್ಮೀ ಪಯಣವೆ ಚಂದ.....

ನಿಮ್ಮ ಸಹ ಪಯಣಿಗ,
c#!NTU

GOAL

2007-08-29T03:33:00.000-07:00

On an endless journey
With an unidentified Goal
There's something special i can see
Something new !!! Something i never thought..
Something i never Imagined !!!!

Oh!!! that's yu my dear.. !!! it's u....
Yu made my eyes shine like a Star
making me feel fresh and new..
Now i've a determination... !!!!
A goal all set infront of my eyes...

Yea... All i can see it now..
I've to reach the goal.. !!! yes if not for me..
At least for u....
I'll make winning my habit if not for me
At least for u.....

Miles to go before i sleep
C#!NTU

ಸವಿ ಸವಿ ನೆನಪು... ಸಾವಿರ ನೆನಪು...

2007-08-18T08:17:00.000-07:00

ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಮಳೆ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಧೋ ಎಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ.. ನನ್ಗೋ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳು ಮತ್ತೆ ನನಗಾಗಿ ಕಾಲ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿದವೋ ಎಂದು ಸಂತಸ, ಅಚ್ಚರಿ.... ಬಾಲ್ಯ ಎಂದೊಡನೆ ನೆನಪಾಗುವುದು "ಅಜ್ಜಿ ಮನೆ", ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿ, ಮಾವಂದಿರ ಪ್ರೀತಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ... ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳೆಯ, ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಮಣ್ಣು ಎಂದು ನೋಡದೆ ಆಡಿದ ಮನೆ ಆಟ, ಚೌಕಾ ಭಾರ... ಅಹಾ !!!! ಎಂಥ ಮಧುರ ಅನುಭವಗಳು.....

ಕಾಲಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಉರುಳಿ
ಬದಲಾಯಿತು ಜೀವನ
ಯೌವ್ವನವು ಅಳಿಸಿಹುದು
ಬಾಲ್ಯದ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳ....

ಯೌವ್ವನ ಎಂದೊಡನೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾದ ನಮಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ಥರಾ CRAZE... ಚಿಗುರು ಮೀಸೆ ಬೆಳೆಯುವ ಸಮಯ, ಆದರೆ "ನೆನಪುಗಳ ಮಾತು ಮಧುರ...!!!! "

ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ ಬರೆಯದೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕೈಗಳು ಬರೆಯಲು ಮುಂದಾಗಿವೆ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದ ಹೃದಯ ಮಳೆಯ ರಿಂ ಝಿಂ ನಾದಕ್ಕೆ ಸ್ವರ ಸೇರಿಸಿ ಉಲಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದೆ, ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನೆ ಇಂದು ನಾಳೆಗಳ ನಡುವೆ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆ ಆಡಿದೆ, ಹೃದಯ ಉತ್ಸಾಹದ ಓತಪ್ರೋತ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಮಿಂದಂತೆ ಪುಳಕಗೊಂಡಿದೆ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಸಿರು ಪ್ರಕೃತಿಯ ರಮ್ಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿದೆ...

ಹುಂ... ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣ ಮಳೆ.. ಮಳೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತ್ತಾ, ನೆಗಡಿಯಾಗಿ ಸೀನುತ್ತಾ, ಮನೆ ಮಂದಿಯಿಂದೆಲ್ಲಾ ಬೈಸಿಕೊಂಡರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಕ್ಯಾರೇ ಎನ್ನದೇ ನಮ್ಮ ನೆನೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮುಂದುವರಿಸುವ ಮಜಾ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರಿಗೇ ಗೊತ್ತು... ನನ್ನ "ಅಜ್ಜಿ ಮನೆ" ಇದ್ದುದ್ದು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಹೊನ್ನಾವರ ತಲ್ಲುಕಿನ ಒಂದು ಗ್ರಾಮದ ಹತ್ತಿರ.... ಎತ್ತ ನೋಡಿದರತ್ತ ಪ್ರಕೃತಿಮಾತೆ ತನ್ನ ಹಸ್ತ ಚಾಚಿರುವಂತೆ ಕಾಣುವ ಪರಿಸರ. ಅಡಿಕೆ, ತೆಂಗಿನ ತೋಟ, ಅವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವ ವೀಳ್ಯದ ಎಲೆ ಬಳ್ಳಿಗಳ್ಉ... ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ "ಸರ್ವಂ ಹಸಿರು ಮಯಂ.. " ಅಂತಹ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುವುದೇ ನಮಗೆ ಹಬ್ಬ... ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ, ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆಂದು ಬಂದರೂ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಸ್ವಾದಿಸಿಯೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದುದು...

ಅದೂ ನಾವು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದರಂತೂ ಮುಗಿಯಿತು...ನಾನು, ನನ್ನ ತಂಗಿ, ನೆರೆಮನೆಯ ಹುಡುಗಿ, ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಹುಡುಗ, ಕೆಳಗಿನ ಮನೆಯ ರಾಜ, ಮೇಲಿನ ಮನೆಯ ಮಾದ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ಆಟಕ್ಕೆ ಅಡಿಯಿಟ್ಟರೆ ಮುಗಿಯಿತು.. NO ONE CAN CONTROL US..... ಎಂತಹ ಬಿರುಮಳೆಗೂ ಅಂಜದೆ "ನಡೆ ಮುಂದೆ ನಡೆ ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿ ನಡೆ ಮುಂದೆ.." ಎಂಬಂತೆ ಅದೇ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಆಡಿದರಷ್ಟೇ ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದೆವು ಎಂಬ ನೆಮ್ಮದಿ, ಸಾರ್ಥಕ್ಯ ಭಾವ... ಹಿರಿಯರ ಬೈಗುಳ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದರೂ ಬಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ನಟನೆ ಬೇರೆ.... ಓದಲು ಎಂದು ತಂದ ಪುಸ್ತಕ ತೆರೆಯದೇ ಹಾಗೇ ಚೀಲದಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಊರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಕುಡಲೇ ಬಾಕಿ ಇರುವ ಒಂದು ತಿಂಗಳ HOME WORK ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸುವುದು ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ????????
"ಮರೆತೇನೆಂದರು ನಾನು ಮರೆಯಲಿ ಹ್ಯಾಂಗ....."

ಇಂದು ಹೀಗೆ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಬರೆಯಲು ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ,... Mysoreನಲ್ಲಿ BE ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನಾನು ಮೊದಲಿನಂತೆ ಆಡಲಾರೆ,.. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಆ ತರಹದ ಚೇಷ್ಟೆಗೆ ವಯಸ್ಸಲ್ಲ... ಆದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅರುಹಿ, ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆಯಿಟ್ಟ ಭಾವನೆಯಂತೆ ನೀರಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ತನು, ಮನಗಳನ್ನು ತಂಪಾಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ... ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಬಾಲ್ಯ ಬಂದಂತಹ ಸಂತಸ ಪಡುತ್ತೇನೆ...

ಹುಂ... !!! ಸರಿ ಮಳೆ ಸಿಕ್ಕಪಟ್ಟೆ ಬ್ರುಸಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ, ಧಾತ್ರಿ ತಂಪಾಗಿದೆ, ನಭೋ ಮಂಡಲ ಮಾಯಾಲೋಕದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ... "ಎತ್ತು ಏರಿಗೆ ಕೋಣ ನೀರಿಗೆ.." ಎಂಬಂತೆ ಮನಸ್ಸು ನೀರಲ್ಲಿ ನೆನೆ ಎಂದರೆ ತಲೆ "ಪೆದ್ದೂ ನೀರಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತ್ತಾಅ ಆಡುವ ವ್ಯಸ್ಸಾ ಇದು.. ??? " ಎಂದು ಅಣಕಿಸುತ್ತಿದೆ... But ಮನಸ್ಸು ಗೆದ್ದಿದೆ... ನಾನು ನೆನೆದೇ ನೆನೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ...

ನೀವು ನಾನು ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಓದುತ್ತಾ, ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ tea, coffee ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತು ನನ್ನ ಆಡಿಕೂಳ್ಳ ಬಹುದು.. ಆದರೆ ನನ್ನದು "कोयी कहे केहता रहे.... "ಮರ್ಜಿ...chal ನಾನು ಹೊರಟೆ.. ಮಳೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದೆ... ರೀ ರೀ ನೀವೂ ನೆನೆದ್ರೆ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ.... ಹೊಗ್ರಿ.. ನೆನಿರೀ... ನೆನೆದ್ರೆ ಮಜಾ ಸಿಗುತ್ತೆ.... Have fun...

[i wanted to put this blog long ago.. may b some 3 weeks ago.... but was too lazy to put it.. now i'm going to put it.. so plz read and thn don ask me " whr is it raining now ??????? " ]

ಎಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಎಂಬ ಸ್ವರ್ಗ... !!!!!!

2007-07-23T03:02:00.000-07:00

ನಾನು ಪ್ರಸ್ತುತ ೨ನೇ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಪರೀಕ್ಷೆಬರೆದು ಅದರ ರಿಸಲ್ಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ... ನನ್ನ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಈ ಅನುಭವ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನನ್ನ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ...

ಎಲ್ಲರಂತೆ ಸಿ.ಇ.ಟಿ ಎಂಬ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದ ನಾನು ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ಬಂದಿದುದರಿಂದ ಮೈಸೂರಿನ ಶ್ರೀ ಜಯಚಾಮರಾಜೇಂದ್ರ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟ್ ಪಡೆದೆ.. ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಮತ್ತು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನೇ ಆಯ್ದುಕೊಂಡೆ.... ನನ್ನ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ನಾನೇನೋ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆನೇನೊ ಎನ್ನುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನ ಮೊದಲಿಗೆ ಬೈದರು.. ನಂತರ ಕಾರಣ ಕೇಲಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ನಗುವನ್ನ ತಡೆಯುವುದೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬಂತಾಯಿತು.... ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆ ಹಿಗ್ಗಾ ಮುಗ್ಗಾ ಬೈಯಲು ಕಾರಣ "ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಆಯ್ದು ಕೊಂಡ ಬ್ರಾಂಚ್ ತುಂಬ ಕಷ್ಟ ಕಣ್ರೀ " ಅಂತ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತೆ ಅಮನ ಕಿವಿಯನ್ನ ಯಾರೋ ಊದಿದ್ದು... ಅವರನ್ನ ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಒಪ್ಪಿಸಿ ನಂತರ ಆ ಸೀಟನ್ನೇ ಪಡೆದೆ... ನಂತರ ಮೈಸೂರಿನ ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಅಡ್ಮೀಶನ್ ನಡೆಯಿತು.. ನಾನು ಇನ್ನೇನು ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ಅಂತ ಪ್ರಾಣ ತಿಂತಾರೇನೋ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನಂತರವೇ ತಿಳಿದದ್ದು ಹಾಗೇನೂ ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು...

ನನ್ನ ಕಸಿನ್ ಅಲ್ಲೇ ಕಲಿಯುತ್ತಾ ಇದ್ದುದರಿಂದ ನಾನೂ ಅವನು ಉಳಿದು ಕೊಂಡಿದ್ದ ಪಿ.ಜಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುವ ನಿರ್ಣಯ ತಗೆದುಕೊಂದೆ.. ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜು ಆರಂಭವಾಗುವ ದಿನವನ್ನು ನಮಗೆ ಪತ್ರದ ಮೂಲಕ ತಿಳಸಲಾಗುವುದು ಎಂದಿದ್ದರು..ಹಾಗಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ನಾವು ಹೋದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆವು... ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ನಂತರ ಎರಡು ಬಾರಿ ಮುಂದೂಡಿದ ನಂತರ ಅಂತೂ ನನ್ನ ಎಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಜೀವನ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು... ಒಂದು ೪ ದಿನ ಮುಂಚಿತವಾಗೆ ನಾನು ಮೈಸೂರು ಸೇರಿದ್ದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲದಿರಲಿಲ್ಲ... ನನಗೆ ಊರು ಸ್ವಲ್ಪ ಪರಿಚಯವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು.. ನನ್ನ ಪಿ.ಜಿಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹುಡುಗನೂ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಸೇರಿದ್ದ.. ಅವನದು ಐ.ಟಿ ಬ್ರಾಂಚ್... ಮೊದಲು ರೂಮಿಗೆ ಹೋದಾಗ ರಾಗಿಂಗ್ ಭಯ ನಮ್ಮನ್ನ ಕಾಡೂತ್ತಿತ್ತು... ಆದರೆ ಮೊದಲ ಒಂದು ವಾರ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಅಂತಹ ಯಾವ ಆಪತ್ತನ್ನೂ ಎದುರಿಸಲಿಲ್ಲ...

ಮೊದಲ ದಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೊಗಲು ನಾನು ಅನುವಾದೆ.. ಕಪ್ಪು ಜೀನ್ಸ್ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಬಿಳಿ ಟಿ ಶರ್ಟ್ ಧರಿಸಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೊರಟೆ... ಇರಲಿ ಎಂದು ಅಂದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೆಂಟ್ ಕೂಡ ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ.. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಕ್ಲಾಸ್ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ.. ಅದಾಗಲೇ ನಾಲ್ಕಾರು ಮಕ್ಕಳೂ ಬಂದಿದ್ದರು.. ಅವರ ಪರಿಚಯವೂ ಆಯಿತು... ನನಗೆ ಮೊದಲು ಪರಿಚಯವಾದವರು ಅಲ್ಲಿನದೇ ನಿವಾಸಿಗಳಾದ ೬ ಜನ.. ಶ್ರೇಯಸ್, ಕಾರ್ತಿಕ್, ವಿಸ್ಮಯ, ಸ್ವಾತಿ, ಕೆಲ್ವಿನ್, ಚಂದನ್... ಮೊದಲು ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಇಷ್ಟು ಘಾಢವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬಹುದೆಂದು ನಾವು ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ... ಲೆಕ್ಚರರ್ ಬಂದು ಇನ್ಸ್ಟ್ರಕ್ಷನ್ ನೀಡಿ ನಂತರ ನಮಗೆ ಹೋಗಳು ತಿಳಿಸಿದರು.. ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಶುರು ನಮ್ಮ ಕಾರುಬಾರು... ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ಎದುರಿನ ಕಟ್ಟೆಯೇ ನಮ್ಮ ಅಡ್ಡಾ....

(ನಮ್ಮ ತಂಡ... ಶ್ರೇಯಸ್, ಕಾರ್ತಿಕ್, ಚಂದನ್, ವಿಸ್ಮಯ, ಕೆಲ್ವಿನ್ )
ಅಂದಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ರಾಗಿಂಗ್ ಸೆಶ್ಶನ್ ಗಳೂ ಆರಂಭವಾದುವು... ಆದರೆ ಅವು ನಾವೆಣಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಭಯಾನಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನಾವುದನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ... ನನ್ನನ್ನು ಮೊದಲು ರಾಗ್ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಮರೆಯಲಾರೆ.. ನನ್ನ ಸುತ್ತ ೧೫ ಜನ ಅವರ ಮಧ್ಯ ನಾನು.. ಅವರು ಕೇಳುವ ಅಧಿಕಪ್ರಸಂಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು.. ಆದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ... ಕೆಲದಿನಗಳಕಾಲ ಅವು ಮುಂದುವರಿದುವ ಆದರೆ ನಂತರ ಅವುಗಳ ಸುಳಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತಾದುವು... ನಂತರ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸೀನಿಯರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು... ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಜಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು...

( ನನ್ನ ಪಿ.ಜಿಯ ಸೀನಿಯರುಗಳು.... )
ರಾತ್ರಿ ೧೧ ಗಂಟೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊರಗಡೆ ಊಟಕ್ಕೆ ತಿಂಡಿಗೆ ಎಂದು ಹೋಗುವುದು ಸಾಮನ್ಯ ಎಂಬಂತಾಗಿ ಹೋಯಿತು.... ಬೈಕನ್ನೇರಿ ರಾತ್ರಿ ಊರ ಹೊರಗಿನ ಢಾಬಾಗಳನ್ನು, ಕಾಫಿ ಡೇ ಗಳನ್ನು ಭೆಟಿಯಾಗುದು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು... ತರಗತಿಗಳು, ಪಾಠ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಓದುವ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬನೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ನಮ್ಮ ಓದು ಏನಿದ್ದರೂ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮುಂಚಿನ ರಾತ್ರಿಯ ಓದುಮಾತ್ರ ಎಂಬುದು ಸಾಮಾನ್ಯರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ ಸಹ... ದಿನಗಳುರುಳಿದ್ದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ... ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಟ್ರಿಪ್ ಅಂತ ತಿರುಗದ ಜಾಗಗಳಿಲ್ಲ.. ಸಮಯ ಎಂಬುದರ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲದೇ ತಿರುಗುವುದೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಧ್ಯೇಯ ಎಂಬಂತಾಗಿತ್ತು,.... ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ೧೦ ಗಂಟೆಗೆ ಊಟಿ ಟ್ರಿಪ್ ಅಂತ ಹೊರಟಿದ್ದೆವು.. ಅರ್ಧ ದಾರಿ ಕ್ರಮಿಸಿರಬಹುದು.. ಒಬ್ಬರ ಬಳಿಯೂ ಲೈಸನ್ಸ್ ಇಲ್ಲ, ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಇಲ್ಲ,... ಮಳೆ ಸುರಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿತು... ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆವು.. ನಂತರ ಮಾರನೆಯ ದಿನವೇ ಪುನಃ ಹೊರಟು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಿ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಹಿರಿ ಹಿರಿ ಹಿಗ್ಗುತ್ತಿತ್ತು... :)

ನಂತರದ ನಮ್ಮ ಭೇಟಿ ಕೇರಳ ಗಡಿಯ "ವೈನಾಡ್"ಗೆ.. ಅಲ್ಲಿಗೂ ಬೈಕಿನಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ.. ಅಲ್ಲಿ ಚಾರಣದ ಅನುಭವ ಮರೆಯಲಸಾಧ್ಯ.. ರಮ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಸವಿಯಲು ೨ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸಾಲದು... ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಕಳೆದು ವಾಪಸ್ಸಾಗಲು ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.... ನಂತರ ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ಎಂಬ ಭೂತ ನಮ್ಮನ್ನು ಭಾಧಿಸಲು ತೊಡಗಿತು.. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲದಿನಗಳವರೆಗಾದರೂ ಪುಸ್ತಕದ ಮೊರೆ ಹೋಗದೆ ಬೇರೇ ದಾರಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ಮುಗಿದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಮಸ್ತಿಗೆ ಪುನಃ ಚಾಲನೆ... ದಿನಗಳುರುಳಿದ್ದೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.... ಈ ಮಧ್ಯೆ ನಾನು ಕಾಲೇಜು ಮ್ಯಾಗಝಿನ್ ಕಮಿಟಿ ಸೇರಿದುದರಿಂದ ನನ್ನ ಕೆಲಸ, ಭಾರ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು.. ಅಂತೂ ನಮ್ಮ ಮ್ಯಾಗಝಿನ್ ಬಿಡುಗಡೆ ಆದ ನಂತರವೇ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು...

ಕಾಲೇಜು ಜೀವನದ ಇನ್ನೊಂದು ಮರೆಯಲಾಗದ ಅನುಭವ ಎಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮ... ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹುಡುಗಿ ನಮ್ಮನ್ನ ನೋಡಿನಕ್ಕಳು ಎಂದರೆ ಮುಗಿಯಿತು.. ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಅವಳ ಮುಖವೇ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ... ಅವಳು ನನ್ನನ್ನ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ.. ಆದರೆ ೨ ದಿನ ನಂತರ ಅವಳನ್ನ ಬೇರೊಬ್ಬ ಹುಡುಗನ ಬೈಕಿನಲ್ಲೋ, ಅವನ ಜೊತೆ ನೆಸ್ಕಫೆಯಲ್ಲೋ, ಇಲ್ಲ ಕಾಫಿ ಡೇಯಲ್ಲೋ ನೋಡಿದಾಗಲೇ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುವುದು ನಮ್ಮ ಕನಸಿನ ಲೋಕ ಎಂತಹುದಾಗಿತ್ತು ಎಂದು.. (ನನಗೂ ಇಂತಹ ಒಂದೆರಡು ಅನುಭವಗಳು ಆಗಿವೆ)...ಹುಡುಗಿಯರು, ಆಟ, ಮೋಜು, ಮಜಾ ಹೀಗೆ ಮೊದಲ ಸೆಮ್ ಮುಗಿದದ್ದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ... ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಹತ್ತಿರವಾದಾಗಲೇ ನಮಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿದ್ದು... ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಂದು ವಾರ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಓದಾಯಣ ಆರಂಭ... ತಿಂಡಿ, ಊಟ ನಿದ್ದೆ ಬಿಟ್ಟು ಓದು.. ರಾತ್ರಿ ಟೀ ಮಾಡಿಸಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಓದುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಿದ್ರೆ ಬರದಿರಲಿ ಅಂತ.. ಅಂತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮುಗಿದು ಫಲಿತಾಂಷವೂ ದೊರಕಿ ಉತ್ತಮ ಅಂಕಗಳು ಬಂದಿದ್ದು ಕಂಡಾಗ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕಪಿ ಚೇಷ್ಟೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಕ್ಷಮೆ... ಮುಂದೆಯೂ ಇದನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಬಹುದಲ್ಲ ಎಂಬ ಖುಶಿ... ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಅನುಭವಗಳು... ಕೆಲವರಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಒಂದು ಬ್ಯಾಕ್ ಬಂತಲ್ ಎಂದು ಬೇಸರಾದರೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ದೇವರೇ ನೀನೆ ದೊಡ್ಡವನು ಒಂದೇ ಬ್ಯಾಕ್ ಬಂತಲ್ಲ ಎಂದು ಮಹದಾನಂದ.. ಹೀಗೆ ಭಾವನೆಗಳಿಗ ಧಕ್ಕೆ ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ.....

ಇದೇ ಕಪಿಚೇಷ್ಟೆಗಳು, ಆಟ ೨ನೇ ಸೆಮ್ ನಲ್ಲೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು... ಈಗ ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ... ಆದರೆ ೩ನೇ ಸೆಮ್ ಆರಂಭದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗಂತೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರದ ಮಹಾ ಪೂರವೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ.. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಗ್ರೂಪಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೊಂದು ಬ್ರಾಂಚಿನವರಾದುದರಿಂದ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಒಂದೇ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಜ ಮಾಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಬೇಸರ, ಅವರನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಾವನೆ.. ಆದರೆ ಒಂದೇ ಸಮಾಧಾನ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಅಡ್ಡಾ ಎಂದಿಗೂ ನಮ್ಮದಾಗೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯ... ಮತ್ತೆ ತರಗತಿಗಳು ಮುಗಿದ ನಂತರ ಕೂಡುತ್ತೇವೆ, ಹರಟುತ್ತೇವೆ, ಆಡುತ್ತೇವೆ,... ಅದೇ ಜೀವನ ನಮ್ಮದಾಗುತ್ತದೆ.. ಆದರೆ ಒಂದಂತು ಸತ್ಯ ಎಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾದ ಸ್ವರ್ಗ.....

ಓದು ಎಂದು ಪ್ರಾಣ ಹಿಂದುವ ಅಧ್ಯಾಪಕರಿಲ್ಲ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ ತಪ್ಪು ಹುಡುಕುವ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ... ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆರಾಮಿನ, ರಾಜ ಮರ್ಜಿಯ ಜೀವನ... ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರಬೇಕಾದುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇರುವುದು ಎಂದು... ಏನೂ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಎಡೆಗೊಡದೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಎಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಅಷ್ಟು ಸಂತಸದ, ಸ್ವೇಛ್ಛೆಯ ಬದುಕು ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ....

{ವಿಸೂ: ಇವು ಕೇವಲ ನನ್ನ ಅನುಭವಗಳು... ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳು ಇವಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಲೂ ಬಹುದು... ಸಲಹೆಗಳಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ... ನಾನು ನನ್ನ ಕೈಲಾದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಗುಣಿತದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ... i've an error with ma browser in displaying kannada fonts.. :( so ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರಿ ಮಾಡಿ ಓದಿಕೊಂಡು ಸಹಕರಿಸಿ.. ತುಂಬ ಅನಿಸುವಷ್ಟು ತಪ್ಪುಗಳಿದ್ದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದರೆ ಒಳಿತು.. i'll try ma best to correct all teh mistakes }

ಮನಸ್ಸೆಂಬ MEMORY CHIP !!!!!!!

2007-07-13T22:08:00.000-07:00

ಹೌದು... !!!! ಇಂದೇಕೋ ಎಂದಿನಂತೆ ಸಂತಸದಿಂದ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.... ಉತ್ತರ ತಿಳಿಯದು... ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮಂಕು ಕವಿದಂತಾಗಿದೆ, ಹೃದಯ ಭಾರವಾಗಿದೆ, ಏನನ್ನೋ miss ಮಾದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ... ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಂಡಿದೆ ಮನಸ್ಸು... ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮಂಕು ಕವಿಸಿ, ಹೃದಯ ಭಾರವಾಗಿಸಿ ಏನನ್ನೋ miss ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಏನೆಂಬುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ...

CIVIL Xam ಮುಗಿಸಿ ಬಂದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏನೋ ಕಳೆದು ಕೊಂಡ ಅನುಭವ. ಬಂದವನೇ FRESH ಆಗಿ mess ಗೆ ಹೋಗಿ tv ನೋಡಲು ಕುಳಿತೆ...Aunty ಬಂದು "ಕಾದಂಬರಿ" ಸೀರಿಯಲ್ ಹಾಕು ಎಂದರು, ಆಗ ನಾನು A Walk in the Clouds ಚಿತ್ರ ನೋದುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ...ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದ ನಾನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ roomಗೆ ಬಂದೆ..ಎಂದೂ ನಾನು ಅಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಿಟ್ಟುಮಾಡಿ ಕೊಂಡವನಲ್ಲ.....

ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು walk ಅಂತ ಹೊರಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದೆ... Room ಸೇರಿದವನೇ Electrical xam ಗೆ ಓದಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.. ಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ call ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವಳ ಬಳಿ ಹರಟಿ ಪುನಃ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ... ಆದರೆ concentrate ಮಾಡಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ... ಹೇಗೋ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಒಂದು chapter ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದೆ... ಹೊರಗದೆ ಜಗುಲಿಗೆ ಬಂದು ಹಾಯಾಗಿಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು ಬಂದೆ, ಆದರೆ ಅದೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.... Still i'm missing something so badly today... !!!!!!!!!

ಆಗ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಮೂಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು.... ನಮ್ಮ high school and primary ಜೀವನದ ಚಿತ್ರಗಳು...ಕೂಡಲೇ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂದುದ್ದು "ಪಾಂಡವರು" ಎಂದೇ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನಂಂಅ ಗುಂಪಿನ ಚಿತ್ರ...
(ಸುಗುಣೇಂದ್ರ, ನಾನು, ಮನೋಜ್, ನರಸಿಂಹ, ನವೀನ್).... ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಹೆಸರು.. ಸುಗ್ಗು, ಹೊಗೆ, ಕೊಕ್ಕೆ, ಸಿಂಗಳೀಕ, ಆಚಾರಿ..... ಎಂದೂ ಅಗಲಿರದ ಮಿತ್ರರು.... ಆಟ, ಪಾಠ, ಊಟ ಎಲ್ಲ ಜೊತೆಗೇ.... ಕೊನೆಗೆ classನಲ್ಲಿ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಜೊತೆಗೇ.... ಎಂದೂ ಜಗಳವಾಡಿದವರಲ್ಲ, ತಮಾಷೆಗೂ ಸಹ....

ನಾನು ಮತ್ತು ನರಸಿಂಹ ೫ನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ಗೆಳೆಯರಾದರೆ ಉಳಿದ ಮುವರು high schoolನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗುಂಪನ್ನು ಸೇರಿದ್ದು... ಮಾಡದ ಕೆಲಸಗಳಿಲ್ಲ, ಕುಚೇಷ್ಟೆಗಳಿಲ್ಲ, ಆದದ ಆಟಗಳಿಲ್ಲ..... ಓದಿನಲ್ಲೂ ಸಹ ಮುಂದಿದ್ದುದರಿಂದ ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಭಯದ ಲವಲೇಶವು ಇರಲಿಲ್ಲ,.... ನಮ್ಮದೇ ಸ್ವರಾಜ್ಯ... !!!!! ಹಾಗಂತ ಎಂದೂ ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟು ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದವತ್ರಲ್ಲ... ೧೦ನೇ ತರಗತಿಯ ನಂತರ ನಾನು, ಸುಗ್ಗು science ತಗೊಂಡರೆ, ಉಳಿದ ಮುವರೂ Commerce... ಆದರೆ ಅಲ್ಲೂ ಒಂದೇ pu ಆದುದರಿಂದ ಅಲ್ಲು ನಮ್ಮ ಗುಂಪು ಹಾಗೆ ಇತ್ತು... ಆದರೆ ನಂತ ನಾವು ಒಂದೊಂದು ಕಡೆ ಇರಬೀಕಾಗಿ ಬಂತು... ನಾನು mysore, ಸುಗ್ಗು bangalore, ಉಳಿದ ಮುವರೂ ಉರಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿದು B.Com, ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು...

ಈಗ ನನಗೆ ಅವರು ಕೇವಲ cell phone ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ... ಅವರೆದುರ್ರು ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡದೇ ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳಿದವು.... ಹೌದು ಇಂದು ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಗಲು ಅವರ ನೆನಪುಗಳೆ ಕಾರಣ... I'm missing thm like anything... [:(] ನಾವು ಕಳೆದ ಒಂದೊಂದು ಸಂತಸದ ಕ್ಷಣವೂ ಕಣ್ಣೆದುರು ಚಿತ್ತಾರ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದೆ, ಒಂದೊಂದು ದುಃಖದ ಕ್ಷಣವೂ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳನ್ನು ತೋಯಿಸುತ್ತಿದೆ... ಹೃದಯ ಕದಡಿದಂತಾಗಿದೆ... ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಆಗಿರದೆ ಇಂದು ಹಿಗೇಕೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕೆಳಬಹುದು... !!!!! ಇದೆ... ಅದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಇದೆ... !!!!!ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಮರೆತಿದ್ದೆ...!!! ನಾನು ಮರೆತರೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದೆ ನಿದರ್ಶನ....!!!!!ನಾನೂ ಅದನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.... ಆದರೆ xam tension ಎಂದಬುಸು ಮರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಬೇರೆ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ......!!!!

ಕೂಡಲೇ ಕಾರ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದೆ... ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು "ಕೊಕ್ಕೆ"ಗೆ ರಿಂಗಾಯಿಸಿದೆ... ಇಂದು ಆತ್ತನ BIRTHDAY... ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ರಾತ್ರಿ ೧೨ಕ್ಕೆ call ಮಾಡಿ ಮೊದಲ wish ಮಾದುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಇಂದು wish ಮಾಡುವುಸನ್ನೇ ಮರೆತಿದ್ದೆ... !!! call recieve ಮಾಡಿದ ಕೊಕ್ಕೆ ಆಕಡೆಯಿಂದ "ಹಲೋ...." ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಕಂಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂತು... ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ... ! ಹಿಂದೆಂದೂ ಇ ರಿತಿಯ ಅನುಭವ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.... !!! ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಬಾಯಿತೆರೆದು " ಲೋ ಮನು ಸಾರಿ ಕಣೋ... " ಎಂದೆ... ಅವನು ಏನೂ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ... "ಲೋ ಸಾರಿ ಕಣೋ "ಎಂದೆ... ಆಗ ಅವನೂ ಅತ್ತ ಕದೆಯಿಂದ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು "it's ok..." ಎಂದ...ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಶಾಂತತೆ ಲಭಿಸಿತು... ನಂತ ಮನಸ್ಸು ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಒಂದು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಹರಟಿ call disconnect ಮಾಡಿದೆ...!! ಕೋಡಲೇ purse ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಗಡೆ ಹೊರಟೆ... ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ transparent galss ಗೊಂಬೆಯನ್ನು gift pack ಮಾಡಿಸಿ ತಂದೆ... ಅದನ್ನು courier ಮಾಡಿದ ನಂತರವೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪೂರ್ತಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು... ಇಂದಿನ ನಂತರ ಒಂದಂತು ಖಂಡಿತ... ಎಂತಹಾ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ friendsಗಳ BIRTHDAY ಅದರಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ groupನವರ BIRTHDAY miss ಮಾದಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ... ಏಕೆಂದರೆ ನಂತರ ಮನಸ್ಸಿಗಾಗುವ ನೋವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ನನಗಿಲ್ಲ.... !!!!!I never want to miss them forever and ever !!!!!!!!

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತಸವಾದ ನಂತರ ಪುನಃ ಒದಲು ಕುಳಿತೆ... ಒಂದು chapter ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದೆ... ನಂತರ ಇದನ್ನು ಬರೆದೆ... ಇದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಹಗುರವಾಯಿತು...!!!! ಅಬ್ಬಾ ಏನೋ ದೊಡ್ಡ ಬಹುಮಾನ ಸಿಕ್ಕ ಸಂತೋಷ... miss ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಪುನಃ ಗಳಿಸಿದೆ ಎಂಬ ನೆಮ್ಮದಿ, ಮುಂದೆ miss ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳ ಬಾರದು ಎಂಬಾಚಲತೆ... xamಗೆ ಓದಲೇ ಬೀಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ... !!!! Now getting back to studies.... ಕೊಕ್ಕೆ, ಸಿಂಗಳೀಕ, ಆಚಾರಿ, ಸುಗ್ಗು miss u all.. !!!

miles to go before i sleep
Harsha(chintu)

It's All About........... !!!!!!!!!!!!!!!!!!

2007-05-31T10:14:00.000-07:00

Yep !!! It's the life which we lead and it's not the life which leads us. It's our life. We must have a look at the past nd should not repeat the wrong things we did, have a view on the present and and lead it happily and think of the future and and try to make it the happiest !!!!!!!

Animals !!! the most amazing creation of God, and the way they spend the time on earth is called LIFE !! Wah wah !!! wht a nice word, Yep ! The word LIFE makes someone feel so interesting, someone so irritating, someone to feel it so special.. They find it so because all those are a part of LIFE. LIFE is like the way u like it for urself... Happiness and Sadness, Success and failure, ups and downs, love and hatred, are the 2 faces of a coin tht walks in and out of everyones life leaving an un erasable impression in the pages of life...

LIFE as i feel is an Open Book. Anyone and everyone can take a pen or pencil and write something in it, some may scribble on it, some stupids !! even may tear the pages, and some may draw some nice pics tht u wanna see them for life time. !! A;ll we need to do is to not to think of those scribbled, torn pages, Have a look on the pages tht makes u happy. But first thing yu need to remember is if u walk into someones life make tht pages of their life so special and colorful tht they want to see it forever and ever.

Life is not finding Gold or Silver among the rocks of it. It's accepting each as coal till the diamond is formed with TIME!! Time !!! one more thing tht makes much much more sense in life. It has the ability to heal and change everything and anything as it passes on. !!!

The Water in the sea can't sink the ship unless it gets into it. similarly all the sadness in the world can't put yu down unless yu let it deep in u... Tht doesn't mean tht yu should never allow. Even if u try to do so, it's not possible as they do get into your life without your wish... Tht's wht life is... You wont' get wht yu want when yu want it, and when u get it u don need it.. !!!!!!!! But al; tht makes sense in this journey is to keep wht life has given with u and use it at the right time when u need it. !!!!!

All i can say about this is Don't go the way life takes u, take the life the way yu want it to... Each and every day is a special gift from god. It's a new opportunity to do better and try again where u failed before. !!!!

To win and loose is the way of life, But to loose and win is the hope of life. The most beautiful music in the world is your own heart beat. It's an assurance tht yu'll survive even the whole world deserts yu !!! life makes u feel sad !!!!!! Everything in life has a beautiful ending. If it isn't beautiful then be sure it's still not the ending. It's just the beginning.....

Grass is shining with the dew
Making u feel fresh and new
Hope the joy comes your way
Best wishes for the BEST life u lead

Life's all about discovering something new, abr meeting the old frnds and ppl making new conversations, walking through the old roads but still feeling nice abt it, realizing tht yu are growing old day by day still feeling young at heart, meeting busy schedules but still finding time for best buddies, being nostalgis abt the past days but looking forward for the better days..... Tht's wht life's all about !!!!!....

with lots of loves and hugs,
Harsha(chintu)

I'm not Really......

2007-05-15T08:24:00.000-07:00

I’m not begging you to love me.
I’m not really even asking you.
But, isn’t it alright if I cherish that hope in my heart?
If I dream of just holding your hand,
It will hurt me – not you.
I will try to keep my eyes from shining when see you.
And I promise
I will try not to smile a special smile
When you say hello.
But, please – don’t ask me not to love you.

How sweet and nice lines naa ???? Yea they are.. Everything abt love 's like tht itself. Tht's why it's said everything 's fair in love and war. In both one will loose to other.... [:)] These are the some lines i got while browsing the net.. These lines made me to write this blog, making me remember of ma gal i've written in ma previous post SmiLe..... Yes nw again i'm remembering and missing tht smile, those captivating eye..... [:(] Her xams have got over now... And results will b out shortly.. Let me wish once again tht she'll join JCE...

Well now let me write something which i wanted to write frm many days, but was not able to....
LOVE the 4 letter word tht has the ability to make the whole world go flat...Yes many time i had been amazed thinking of this.. LOVE does not only mean the love b/w a boy and a gal.. It may even be b/w 2 Best frnds, or even b/w mother and son, or mother and daughter or even of father and daughter or son toooo.... All tht matters 's true LOVE... "TRUE LOVE" yes this is very very important in this world... But wht i wanna write here 's abt the LOVE b/w a boy and a gal....

Everyone will have a Crush and love abt someone, atleast once in lifetime. No one can say no, if they do they are never the real mankind. Even i've the experience and have expressed tht with u in ma other post .... The LOVE b/w a boy and a gal should be so matured tht it should never be the physical attraction. It must be the attraction of mind and thinking. U may tell, it's easy to tell like tht, but one will surely have physical attraction, i do agree with tht. But all we need is to overcome tht. Hten only the true love can blossom b/w them. And the true love is the one tht last forever b/w them. Tht's the force tht bounds them together, tht's the force tht's keeps them so close, tht's the thing tht makes thm share everything with other.

Many a times i wonder, why many ppl do believe in "love at first site" ??????? still i'm in a state of confusion abt this... As according to ma belief love blossoms and persists and prevail b/w two only if they have a gud mutual understanding.... And tht's not possible in LOVE AT FIRST SITE... u may ask me, wht ur experience in the last post "SmiLe" was a love at first site case, but i won't agree with u. As tht was just a CRUSH... It turned into love for her later after we knew each other well.....

This may feel like a philosophy or something, but this is what is true and i do believe in them...And one more thing is tht both need not love each other if thr must be a feeling of a love in once mind and heart abt other... And tht's wht is called one side LOVE, and tht is wht is one form of true love...

As long as u love me,
I'll bring u the sunshine,
i'll comfort ur tears,
i'll gather the rainbows
to chase all ur tears...

As long as forever
my love will be true
for as long as u love me,
i'll only love u.......

ppl wht say ???????????? u agree with me ??????????

with regards
Harsha(chintu)

Just a thought......

2007-05-09T07:24:00.000-07:00

At times whn i sit ant think of myself this is wht i feel. " If i have concerns tht are bearing bearing down on me, making me feel tht i'm not doin well, i've to give myself a shake and have to change wht i can change. " Don u feel wht comes to my mind is true ???? i have convinced myself telling tht yea wht comes to my mind is ultimate truth. I knw at many times this ma prove costly to me, but i'm least bothered abt tht future as it's in our hands. We can make our future. It's truth tht god had written our futures, but reaching it and making it a gr8 success is in our hands, As god will never write once future so bad tht he can never change it.
He can change it but he has to try a lot for tht sake., All tht matters in this is hard work... And thr are many obstacles tht may come in ur way during ur journey to success... Swimming across the river water takes more effort and is difficult, but the pleasure tht give whn u reach the other end is unexplainable. So we must dare to b different. We have to swim across the river and have to reach the destiny.
For all this to happen in ur life all u need is to be +ve in ur side. We have to do our work and we should never expect any result in favour of us. If v have to get tht we'll get tht. No one can stop us frm getting tht. Nature conceals he mysteries by means of her essential grandeur, not by her cunning. In the same way we should reach the end of succes in the right path. We should never go for "By huck or by cruck" method. The sence, the mind and the intellect are the sitting places of lust. Through them lust covers the real knowledge of the living entity and bewilders them.
Some day whn the pages of our life ends, we should have atleast some very gud pages in tht so tht we can take a look back again on them and can enjoy.. Tht pages are nothign but the pages in which we got success, the pages in which we achieved something, the pages in which we did something for the good of others. And every one can have such pages in their life. And they can have a look on them too... But all they have to do is to do some gud work for the social and for the others who are really in need of help.
Life is at it's weakest when there's more doubts than trust.. But life is at it's strongest whn u knw how to trust inspite of the doubts. A little less ego, a little less arguement, little more understanding, little more concern abt others tht's wht keeps the pages of ur life cherishable forever and ever. The real energy which propels us 2 live is not money or accomplishment. It's the appetite for life and love.

with regards
Harsha(chintu)

SmiLe

2007-04-29T02:26:00.000-07:00

Well it all started with a smile.. yea the smile tht 'll nven forget, i can never forget... The smile tht stole ma heart, the smile tht filled some hope in ma life, the smile tht filled sense of secureness in ma mind, the smile tht filled hope to ma life... the smile tht made me the Harsha wht i'm now...

Yep.. u ppl also might have felt the same experience in ur life.. the smile tht made ur heart pund, the smile tht made ur heart to beat to the rhythm of "Dil chah ta hein". Am i right frnds ?? well u might have felt or not but i've experienced tht and i'm not bothered u have experienced or not....

Smile is the only thing in this world tht makes u feel happy whtever so the matter may be, it has the capacity to make ppl happy, tension free... U feel happy whn u can see a smile on the face of ur beloved once or even on the face of ppl u like.. they like it on ur face too...

I knw u'll surely remember the first smile tht stole ur heart.. tht may be of a gal or a guy.. usually it's said tht gals will have a smile more attractive thn tht of a guy.. and frm ma experience i do agree with this...

Well all i want to speak is abt a Smile tht stole ma heart frm me... Yes, i knw who 's the thief and but still i can't catch her and punish her.... Well this theft has happened a year and a half ago during ma PU.. She was ma junior and i was in 2nd PU.. tht day we had been to a competition to Mangalore..

I was sitting in the last seat of the small bus we had booked, and was getting myself armed for firing in IT Quiz, she was participating in a Dance... She was sitting in 2nd seat frm Front... All were dancing and shouting like anything.. I was sitting quiet and she too... Ma frnds forced me to dance and i too joined them with out ma interest, and same happened with her too...

Then we decided let's have some fun.. And we decided to make chits in which boys names will b written.. And each gals have to pick a chit and they have to dance with tht guy... All our teachers were with us,.. Still we didn't care.. Well everyone started to pic a chit... All boys were too exited.... [;)] but i was like hmm let me see, how can i escape frm dancing...

Then it was she who picked the chit, and it was ma name in tht chit.... [:o] All ma frnds were shouting Chintu, chintu... and her frnds were chearing her.. Tht was for first time i saw her face correctly... She had an innocent, cute, fabulous, attractive smile on her face.. and tht smile was a bit naughty too...

As far the rules we were made to dance for the song "It's the time to Disco".. We both danced well as v both were gud at dancing.. And all liked our dance, and even the teachers praised us....

WEll we reached thr, we got done with our competitions... I had won first prize in Quiz and she has won in Dance.. We received prizes and were back to our vehicle... All this time i didn't weven spoke to her and even she didn't.. We even didn't exchange a smile as we feared tht some one will notice us.....

While coming she sat in a seat frnt to me, we started speaking to each other... She spoke to me frankly and told tht frm the begining only she wanted to speak to me, but she did never got a chance to do so.. she even wanted to dance with me it seems.... Well then again all foced we to for a dance and we did it again, but this time for "koyi kehe kehta rahein"....

Well we had reached our place by the time and we had to leave to our home... So i looked into her eyes, those shining, blue eyes, those attracting, captivating eyes tht has stolen ma mind, and she once again gave me tht smile tht had stolen ma heart..

Well now i miss her smile and those eyes a lot.. i wish, she comes to SJCE for the BE so tht i can again see those captivating eyes and tht smile tht stole ma heart.....

with regards
Harsha(chintu)

ನೆನಹುಗಳ ತೋಟದಿಂದ....

2007-04-28T12:20:00.001-07:00

ನೆನಹುಗಳ ತೋಟದಿಂದ ಹಾರಿ ಬಂದಿತೊಂದು ದುಂಬಿ
ಮಕರಂದವ ಸೂರೆ ಮಾಡಿ ಹಾರಿ ಬಂತು ದುಂಬಿ ನೋಡಿ
ಎದ್ದ ಬಿದ್ದ ಕದ್ದು ಮೆದ್ದ ಸದ್ದು ಕೆಳಿ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದ
ಆಟದಲ್ಲಿ ಸೋತು ಗೆದ್ದ ಮಧುರ ಮೆಲುಕಿನ ಸವಿಯನುಂಡು
ಮಕರಂದವೆಲ್ಲ ಹೀರಿ ದುಂಬಿ ಹಾರಿ ಹೊರಗೆ ಬರಲು
ಮತ್ತೆ ನಾನು ಹೊಕ್ಕೆ ನೆನಹಿನ ತೋಟದಲಿಹ ಹೂವ ಕೊಯ್ಯಲು
ಸವಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜೇನು ಗೂಡಿನಂತೆ ಕಂಡು ಬಂತು
ನೋವು ಬವಣೆ ಅಟ್ಟಹಾಸಗೈಯುತಿರೆ ನೆನಹುಗಳಲಿ
ಬರಡು ಕೊರಡಿನಂತೆ ಆದ ಆ ನೆನಹ ತೋಟದಲ್ಲಿ
ಮೂಡಿ ಬಂತು ಅರುಣ ರಶ್ಮಿ ಕೇಳಿತಿಂಪು ಉದಯರಾಗ
ಚಿಗುರಿತೆಲ್ಲ ಸುಮಗಳರಳಿ ಮನಕೆ ತಂಪು ಸ್ಪರ್ಶವಾಗೆ
ಮೇಘ ಹರುಷದಿಂದ ವ್ರಷ್ಟಿ ಸುರಿಸೆ ಹೊಸ ಸ್ರಷ್ಟಿಗೆ
ಮತ್ತೆ ಬಂತು ದುಂಬಿ ಹಾರಿ ಮಧುರವಾದ ನಾದ ಬೀರಿ
ಹೊಸ ಸ್ರಷ್ಟಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿ ಹೋಯಿತೆಲ್ಲೊ ದೂರ ಹಾರಿ

ಶೂನ್ಯದಾಚೆ ನೆಟ್ಟ ನೋಟ.....

2007-04-28T12:18:00.000-07:00

ಇಂದೇಕೆ ಮನವು ಹೀಗೆ
ಮೈ ಮರೆತು ಕೂತಿದೆ.
ಅರೆ ತೆರೆದ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ
ಆಸೆ ಬುಗ್ಗೆ ಚಿಮ್ಮಿದೆ.

ಸಂಸಾರ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ
ಲೋಕವೆಲ್ಲ ಮುಳುಗಿದೆ.
ಯಾವ ಮಾಯಕವೋ ಕಾಣೆ
ಮನವು ಜಗವ ಮರೆತಿದೆ.

ಕನಸಲ್ಲ ನನಸೇ ಇದು
ಎಂದು ಹ್ರದಯ ಕೂಗಿದೆ.
ಎಂದೂ ಅರಿಯದಂತ ಭಾವ
ಮನದ ತಂತಿ ಮಿಡಿದಿದೆ.

ಶೂನ್ಯದಾಚೆ ನೆಟ್ಟ ನೋಟ
ಎಲ್ಲವನು ಹೊರಗೆಡವಿದೆ.
ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸೆ ರೋಮಾಂಚನ
ಒಲವ ಮೊಗ್ಗು ಬಿರಿದಿದೆ.

ಚಿಂತೆಯ ಮರ್ಮ

2007-04-28T11:53:00.001-07:00

ಏನೆಂದು ನಾ ಸಂತಸಪಡಲಿ
ಮನವ ತುಂಬಿದೆ ಬೇಸರ
ಮನವು ಆಗಿದೆ ಗ್ರಹಣದಿಂದ
ಬೆಳಕ ನೀಡದ ನೇಸರ

ಜಗಕೆ ಬೆಳಕ ನೀಡುವಾತನ
ಅಡಗಿಸುವನು ಚಂದಿರ
ಬೇಸರವಾಗದಿರೆ ನಾನಾಗ
ಇರುಳನರಿಯದ ನೇಸರ

ಗ್ರಹಣ ಕಳೆದ ಸೂರ್ಯ ದರ್ಶನ
ನೋಡಲೆಷ್ಟು ಸುಂದರ
ಚಿಂತೆ ಕಳೆಯೆ ಮನವು ಶುಭ್ರ
ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಧೋತರ

ಗ್ರಹಣ ಮುಗಿದು ಬೆಳಕ ಕೊಡಲು
ಸೂರ್ಯ ಪಡುವನು ಕಾತರ
ನನ್ನ ಚಿಂತೆಯ ಮರ್ಮವರಿಯಲು
ನಿನಗೆ ಏನಿದು ಆತುರ.......

Rainbow Technology

2007-04-28T10:16:00.000-07:00

Rainbow Technology is a developing paper based data storage technique first demonstrated by Indian student Sainul Abideen in November 2006.Sainul is now in collaboration with a UK-based company, working on the technology and a portable scanner and printer for use with it.

The validity of Abideen’s claims have been hotly contested around the world. Despite some commentators claiming that the technology is at least within the realms of possibility, most such as Dan Tyrrell from Australia’s DatacomIT, have denounced it saying Abideen’s claims are “clearly a hoax.” “There is a word for using mathematical algorithms to increase the storage space of digital information: it's called compression. No amount of circles and triangles could be better than existing compression algorithms: if it was, those formulas would already be in use!”.. and with this i'm not telling tht whtever he has told abt his invention is false.. i feel abt tht in the way i wrote here...

Wht i feel is they have misunderstood the concept.. wht he wanna say thr is tht we can represent data's in colour dots instead of 0's and 1's combination. Each Colour dot represents a minimum ob 8bits(1byte) of data. If we are using some powerful mode of representation (forget about ink and paper) we can represent more data on a single spot. By using some groups and symbols , we can also increase the density in to some extent.

Wht i feel the reason for this misconception is tht he has demonstrated his new concept using a PAPER .. He's not telling tht Data can be stored in paper.. it can also be stored but wht xactly he mean to say is tht Huge amt of Data can be stored in very small amt of Area...

Even u have misunderstod tht Sameer.. it's not tht we can store Data in paper.. there are many more effective methods and object on which we can store data using this new technique..

Wht they are doing here is tht they are representing Data in the form of Coloured Dots.. and they are using some techniques to increase the density of them.. They wanna develope RVD ( Rainbow versatile Disk ) to store the data, qhich will cost less, will be efficient and can hold and store huge amt of Data ina very small size of it's...

for more refference just visit the site of Sainu the man behind this gr8 concept : http://www.kerlontech.com/RandD.html

i believe this is a damn gud concept and can ereally be achieved if worked hard.. All he need is support frm we Indian.. Let's all salute Sainu for this gr8 concept and let's all support him in this...

This concept will surely make India a more Proud country int he field if IT... "Hum kisi se kam nahim "

with regards
Harsha(chintu)

ME..... and WHY me ?????

2007-04-28T08:27:00.000-07:00

'Me'... why why ????? this 'me' is not going out of 'me' ??? I want to free myself frm 'me', 'coz i consider 'me' is selfish... so i don want to be selfish anymore.... So i want to get lost frm this 'me'....

At times i feel myself so lonely tht thr's no one for me in this world. Even being with many frnds at times i feel lonely... I think this' 'coz i won't get close to anyone easily. It doesn't mean tht i don want to get close to, I do try but I can't... Dunno why I face this problem constantly... It may be because of my past experiences or may b i fear to get close to anyone as i've lost many whom i was close to and who were close to me... and I don't want to loose any one more now.....

I knw i'm a bit selfish, I blow ma trumpet at times, but I can't help it.. I do them 'coz whn i feel lonely I can't say wht i do... Wht i fear abt my this nature is tht i may have to suffer in future 'coz of ma this nature.....

Well all i need is a good frnd who can make me feel secured, who can stop ma tears, who can console me when i'm sad, who can fill confidence in me when i'll have to face some difficult situations, who can understand ma feelings, who can give me a moral support, who can b with me forever at all times.. He/she must b the one with whom i can share ma secrets, happiness, each and every moments of life i feel like sharing.....

I do have many such frnds and i knw i can get more too.. but when i feel lonely the only thing i feel is i've no company of my old frnds as we are not together now...

I remember each and every moments we spent together, we smiled, we laughed, we cried, we enjoyed, we teased, we played, we quarrelled, we loved, we hated, we missed... Oh !!!!! i'm at a lost of words...... I knw even now i can have such frnds but for wht i'm now It may be bit difficult.. Well let 'Me' try once..... !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Oh Shit !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! again 'me'... see how selfish i'm.......

with regards
Harsha(chintu)

Current Affairs about IT Companies

2006-11-07T20:18:00.000-08:00

Current Affairs about IT Companies

AMDHector Ruiz Chairman of the Board, President, Chief Executive OfficerJerry Sanders III, founder of AMDCyrix CorporationRichardson , Jerry Rogers, Thomas Brightman Founded in 1988Jay Swent, acting CEO of CyrixAfter Gobi, Cyrix will come out with the "Mojave" generation of processors inthe next ... founder of the Microprocessor report, in a bulliten today. .

Satyam Computer Services Ltd. (NYSE: "SAY") is a Manor Information Technology, Software and Consulting Company based in Hyderabad, India. It is part of the Satyam group.The company was founded by Mr. Ramalinga Raju in 1987. It became a public limited company in August 1991. R. Ramaraj, CEO of Satyam InfowayBrian Halla, president and CEO of National Semiconductor.Intel CEO Paul OtelliniMr. Raju Bhinge. CEO, Tata Strategic Management GroupJonathan Clark, Founder and Executive Director of CITISOFTJon Craton, founder and CEO of CramerGururaj 'Desh' Deshpande, co-founder of Sycamore Networks

VSNL was a founder member of Intelsat, the consortium formed in 1964. When Intelsatwas privatised, VSNL was allocated a 5.42 per cent stake in the companyDr. TH Chowdary, founder of VSNL

Bob Davis, president and CEO of LycosBob Davis, Jan Horsfall co-founders of Lycos

Tripod founder Bo Peabody

Steve Wozniak, Warren Holtsberg are the founders of Motorola

Lycos was one of the earliest search engines, first developed in 1994 by Dr. Michael L. Mauldin and a team of researchers at the Carnegie Mellon University Center for Machine Translation. Lycos' name comes from the Latin name for the wolf spider that is a hunter, actively stalking their prey.When Lycos was first launched on July 20, 1994 it had a catalog of 54,000 documents but less than a month later its crawler had recorded more than 390,000 documents in its index. By the start of 1995, Lycos had indexed 1.5 million documents, then growing rapidly to over 60 million documents by the end of 1996, making it the largest search engine at the time.

SCHAUMBURG, Ill., -- December 13, 2002 -- Motorola, Inc. (NYSE: MOT) today announced that Greg Brown, chairman and chief executive officer (CEO) of Micromuse, a leading provider of service and business assurance software, has been named executive vice president of Motorola and president and CEO of Motorola’s Commercial, Government and Industrial Solutions Sector (CGISS). Brown will report to Mike Zafirovski, Motorola president and chief operating officer, and his appointment is effective January 1.

Like the Ocean that is made of tiny drops, the P&T had a slow and uneasy start. The sprawling Posts and Telegraphs Department, for instance, occupied a small corner of the public works department, in 1851. Dr. William O’Shaughnessy who pioneered telegraph and telephone in India belonged to the Public Works Department all through the experimental stage. A regular, separate department was opened around 1854 when telegraph facilities were thrown open to the public.

The announced products and their code names are "Acrylic Graphic Designer", a painting, illustration and effects tool for creating graphic designs; "Sparkle Interactive Designer", a user-interface design tool for modern application development using the Windows Presentation Foundation; and "Quartz Web Designer", a layout and design tool for creating websites.

HotBot was launched in May 1996. It was owned and operated by Wired Magazine and became a popular tool with search results served by the Inktomi database and directory results provided originally by LookSmart and then The Open Directory since mid-1999. Hotbot also used search data from Direct Hit for a period, which was a tool that used click-through data to manipulate results.

60 ರ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಾನು

2006-11-02T18:45:00.000-08:00

ಶಷ್ತಯಬ್ಧ ಪೂರ್ತಿಯ ಹೋಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ...

ನಾನು ಅರವತ್ತರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ.....

ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೋಲು...

ಬಿಳಿ ಕೂದಲು.... ಕಾಣುವೆನು ತೇಟ್ ಅಜ್ಜನಂತೆ..

ಆದರೂ ಬಟ್ಟದ ಉತ್ಸಾಹದ ಚಿಲುಮೆ, ಚಿಂತೆಯ ಕಂತೆ...

ಅರವತ್ತರ ಹರೆಯದಲಿ ನಾನು.....

ಅರೆಬೆಂದ ಬಾಳಿನ ಅನುಭೂತಿ ನಾನು....

ಅರವತೆಂಬುದು ನರಕ....

ಸಾಕು ಇಂದಿನ ತನಕ ಅನುಭವಿಸಿದ ನಾಕ - ನರಕ

ಅರವತ್ತರ ಮುಪ್ಪು, ಜೀವನದ ಕಪ್ಪು....

ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳ ಅನುಭವಧ ಸೋಪ್ಪು...

ಯೌವಣದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಮುಪ್ಪಿನ ಕಪ್ಪರೆದ

ಅರವತ್ತರ ಹೋಸ್ತಿಲಲಿ ನಾನು.....

ಆರಕ್ಕೆರದ ಮೂರಕ್ಕೀಳಿಯದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ

ಮೂವತ್ತರಿಂದ 60ಕ್ಕೇರಿದ ನಾನು....

ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಉತ್ತುಂಗದಳಲಿಹ ಭಾರತದಲ್ಲಿ

ನಾನು ಅರವತ್ತರ ಹರೆಯದಲಿ.....

ಬಂದೆಬರುವ ಅರವತ್ತರ ಹರೆಯದಲಿ

ಇಲ್ಲ ಅಡೆತದೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ....

ಯೌವನದ ಗೆರೆಯಾದಾಟಿ

ಜೀವನವ ಮುಪ್ಪಿನಂಚಿಗೆ ಮೀಟಿ

ಸಂತಸಕೆ ಬೆನ್ನಿರೆರೆವ ಅರವತ್ತರ ಹೊಸ್ತಿಲಲಿ ನಾನು......

Bangalore the Silicon Valley of India

2006-10-29T11:21:00.000-08:00

The society that we live in is the net reflection of the character of the Individuals that constitute it and the influence of several environmental issues inherent to it. Information technology is one of the major issues effecting modern day society.

Bangalore city the capital of Karnataka state, S central India, 3,000 ft (914 m) above sea level. A major industrial and transportation area of South India, Bangalore is the economically vibrant center of India's high-technology sector, including computer, biotechnology, and aircraft industries as well as international telecommunications services. The city is also an important Indian design center. Well-planned, with numerous parks and wide streets, it is a famous retirement place because of its mild climate. The remains of the palace of Tippoo Sahib and several institutes of learning, notably the Indian Institute of Science, are outstanding landmarks

BANGALORE - India's lush garden district is as unlikely a place for an internationally acclaimed center of high technology as you're likely to find. A closer inspection, however, provides a better understanding of why some of the world's major corporations are locating development and test centers in this pleasant southern Indian city. They include America Online Inc., Cisco Systems Inc.,Delphi Automotive Systems Inc., Deutsche Bank, IBM Corp., Eastman Kodak Co., Motorola Inc., Nortel Networks Ltd. and Tektronix Inc.

India's Silicon City Booms to Busting:
As IT firms pour into Bangalore, the city's infrastructure is struggling to keep up. On the road to Koramangala, a group of workmen in hard hats stand staring into a six meter deep hole. A line of cars clogs the tree-lined street, engines idling in the sun.
More than 100 firms from outside India, including Microsoft, Google and Reuters, set up offices in Bangalore last year. Hundreds more have farmed out white-collar work such as call centers to Indian companies in the city. Drawn by a booming economy and a temperate climate, a large slice of middle-class India is setting up home in this high-technology hub. The result is that Bangalore is Asia's fastest growing city, albeit one that is unable to cope with the speed of its own progress.
The city's software industry will this year bring in the equivalent of £3.3bn in revenue; it has become increasingly concerned and vocal that its future cash flow is disappearing because of inaction by the state and city governments. Mike Weston, managing director of Logica, a British software company, warned reporters last week that Bangalore's infrastructure was "deteriorating" with potentially disastrous results.

Critics point out that although it is nearly five months since state elections, the state government has yet to decide who is going to be the IT minister - when Bangalore accounts for nearly half of the India's hi-tech exports. A Congress coalition retained control of the state and hence city, in voting which reflected national issues. To escape what they see as state government indifference and run-down infrastructure, many "new economy" companies have built their own campuses on the southern fringes of the city. Add to that the Tata family's - India's Rockefellers - choice of Bangalore as the site for the Indian Institute of Science and by the 1960s there was a critical mass of trained and experienced people here. More recently, reacting to a shortage of desirable electronic engineering graduates in North America, U.S. companies have begun tapping the talent pool in India generally and Bangalore in particular.
"The Internet allows us to shrink geographical differences," says Merrill Lynch analyst Henry Blodget. "It doesn't matter whether your programmers are in California or halfway around the world in India." Indeed. Among Bangalore's recent arrivals, Delphi opened a global technical center here in March 2000; it’s third in Asia among 31 dotted around the world, to cash in on such local specialties as application software testing and test methodology. The leading U.S. automotive supplier is investing $25 million over a three-year period in its new facility, located in the city's International Tech Park. The center's focus is on embedded software development for automotive controllers, such as those used for engines, power trains, brakes and suspension systems, collision-control systems, instrument clusters and mobile multimedia systems.
"While software development is our initial thrust, Delphi Technical Center India will be a key component of Delphi's math-based engineering strategy," says Director Ashok B. Ramaswamy. Expanded services eventually will include capability in computer-aided design/engineering (CAD/CAE), electrical computer-aided design, mechanical computer-aided design and research & development. "We are connected worldwide” says Mr. Ramaswamy. "Work is partitioned on the ability of a tech center to support a test program, which typically has a lifespan of one to two years. Mr. Ramaswamy says he has no concerns about attracting the talent Delphi requires, noting that "we pay the best salaries in this part of the world." A typical salary in Bangalore for a starting electronics engineer is $434 a month, with rapid double-digit raises the norm. As a result, information technology (IT) professionals routinely earn more than doctors.
This, then, is how one of India's younger cities, only a mud fort in the 16th century, has become a thriving and modern metropolis of around 5 million people. A natural chain reaction has been created as increasing numbers of bright young men and women eagerly seek out the education needed to follow brothers, sisters and neighbors into well-paid IT careers. In doing so, they are transforming a former tropical paradise into a powerful magnet for foreign companies by offering a deep pool of world-class talent willing and able to do what needs to be done for around one-quarter U.S. salary levels.
Every other city/area in the world wanted to be the next Silicon Valley (until the Tech Pop of course). The SV has little risk of losing its position in the world of innovation: unlike other industries that tend to stagnate because of business leaders refusing to accept new paradigms, there tends to be a constant push for New Things here. Besides, I like being able to get Pho` just about everywhere I go =].
Historically I think you find that most major cities and regions have their days in the sun and quiescent periods. It tends to be cyclical or generational. I don't think the Valley is so special that it will be unrivaled forever. Smart, creative people tend to go wherever the factors and mood are right. It's hard to work out in advance what these are. Mayors and city councils engage in all kinds of promotional activity to bring business in while totally ignoring that it is an emergent process. It just happens; you can't force it. Well, you can force it some--things need to be economically favorable and so on but, it's mostly emergenating.
Some agree that cities shouldn't try to copy each other. You can get Vietnamese anywhere these days--hasn't been the hip food here in King County for at least five years. Ethiopian on the other hand, now that's something to do for Bangalore! In an interview with the Guardian, India's richest man, Azim Premji, warned that his company, Wipro, would move work outside the city because of "quality of life issues". “I “I can't have my employees sitting in traffic when they should be in the office. The government needs to act to sort these things out. Frankly it is embarrassing when there are power cuts during one hour of discussion with clients," said Ajim Premji. City administrators say that Bangalore is a victim of its own success. MK Shankarlinge Gowda, the senior civil servant in the information technology ministry, points out that a decade ago Bangalore was a city of 2 million people with a million vehicles , whereas today it has a population of 6m and 3m vehicles .
Campaigners however say that the problem lies not with industry or government but with the state's citizens.

"What Bangalore is experiencing today, the rest of the country will feel tomorrow."